Tüm yarı kalmışlar biz birbirimizi biliriz ,
Ne tam ağlayabilir ne de tam gülebiliriz,
Mesela siyah rengi severiz ,
Telefonu sessizde kullanırız ,
İşte biz yarım kalmışlar birbirimizi biliriz.
Bir diziyi açıp uzun uzun izleyemeyiz,
Bir işte emek emek ilerleyemeyiz,
Bir şehirde uzun süre ikamet edemeyiz,
Bir sohbeti uzun uzun dinleyemeyiz ,
İşte biz yarım kalmışlar birbirimizi biliriz.
Kalan yarımızı liyakatsiz ellere teslim eder,
Akıl başa gelince pişmanlık onu seyreder,
Pişmanlığın faydasızlığını eder ezber,
Düşüne düşüne aklı hasta eder,
Başa gelen aklı da eder heder.
Körün gözü açılınca ilk bastonunu kırarmış derler ya ,
Hah! O baston biziz işte .
Herkesin kuru tarlasına yağarız da ,
Sıra bizim tarlaya gelince kuraklık olur mesela.
Yarım kalmışlar yemin eder de tam olmaya,
Lastiği patlayan kamyon misali gider kaya kaya ,
Her gece başını yastığa koyduğunda kumdan kalesi hazırdır hayali deryada,
Her sabah ictimasında yıkar ağlaya ağlaya.
Ne akılları eşkiyalığa ne gönülleri evliyalığa,
Ne gücü olgunluğa , ne hevesleri soytarılığa,
Ne vakti sukünete , ne sabrı kargaşaya razı gelir .
Yarım kalmışlar biliriz biz birbirimizi .
Kayıt Tarihi : 13.11.2026 16:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!