Dünya Şiiri - Hacı Ahmet Küçük

Adaletin ,sadece bir kadın ismi olduğu,
Vefanın ,menfaat karşısında kaybolduğu ,
Hakkın ,haklıdan saklandığı zulüm edildiği
Mazlumun zalime kurban edildiği
Bu dünyayı sevmeyeceğim .

Oyunlar oynamalı çocuklar ,
Büyümek istemeli gençler ,
Gözünde yaş olmayan anneler,
Geceleri rahat uyuyan babalar olmalı bu dünyanın hanelerinde .

Sokaklar mis gibi kokmalı ,
Ağaçlar çiçek açmalı ,
Gürültüsüz sakin yolları olmalı
İnsanları yaşayabilmeli bu dünyanın caddelerinde .

Ne insanı yaşatabildik ne de çocuğu büyütebildik
Ne zengini doyurabildik ne de fakiri okutabildik
Ne haklıya hakkını verdik ne de mazlumu koruyabildik
Ne ekmeği bölüşebildik ne de birbirimizi sevebildik . Sahi biz nerde kaybettik ?

Cennet vadediliyor ya insana cenneti yaşayan çok var aramızda ,
Cehennemle korkutuluyor ya insan hergün cehennemde yananlar var aramızda ,
Kıyamet kopacak diye bekleniyor ya hani şu anda ,
Çoktan kopmuş da kabullenemiyoruz aslında .

Niceleri geldi geçti bu dünyadan ,
Kimi gönüllerde kaldı , kimi de unutuldu bu deryada ,
Dünya da bıktı dünyalıktan belki de tüm hıncı buydu aslında ,
Kapatalım dükkanı gidelim ait olduğumuz diyarlara .