Gibi Gibi Şiiri - Hacı Ahmet Küçük

Sigarayı ilk parmaklarımın arasına aldığımda 16 yaşındaydım,
Belki de onun beni yirmili yaşlarıma taşıyacağını düşünüyordum ,
Belki de onunla daha karizmatik olabileceğimi,
İlk nefeste öksürük krizleri , gözlerde yaşlar
Sonra bir nefes daha bir daha bir daha 16 sene geçmiş üstünden . Dün gibi oysa .

O ateşinin her yanışında bir hayali yaktım,
Konuşmadan hal diliyle sırdaş olduk,
Dumanı ,pişti masasındaki yancı,
Paketi ,durmadan servis yapan o çirkin çaycı.

Babadan gizli her yakışımda babam gibi oturuyor, onun gibi içiyorum,
Onun gibi üflüyor ,onun gibi içime çekiyorum,
Ama onun gibi olmuyordu biliyordum,
Çünkü o babaydı bense gibi gibi.

Babamın sigaradan sararan bıyıklarının uçları,
Kocaman ellerinin arasında kaybolan izmaritleri,
Benimse ne bıyığım var ne de kocaman ellerim
Çünkü o babaydı bense gibi gibi .

O güç zamanların, güçlü adamı; bense kolay zamanların zayıf adamı,
Sigara da biliyor hangi ele daha çok yakışacağını,
Her sigara dalı paketten ayrıldığında ,
İsyan ediyor sanki yanlış ellerde heder olmaya .

Her çiçek her toprakta olmaz derler ya hani
Bizimkisi de o misal gibi ,
Her sigara dalı paketten ayrıldığında ,
İsyan ediyor sanki yanlış ellerde heder olmaya .