Bu şehrin en çok rengini seviyorum ,
Grisinde huzur buluyor kendimi ona ait hissediyorum ,
Ayna tutuyor bana bir berber edasıyla ,
Bu şehrin en çok rengini seviyorum .
Ne aydınlık ne karanlık bir şehir Ankara,
Hafif puslu çokça kusurlu ,
Belki de en çok olmamışlığını seviyorum
Olmak istemesine rağmen delice .
Tam kalbine oturmuş memleketimin kalbine,
Solu da sever sağı da kucaklar elinden geldiğince ,
Ayazı da delikanlı eser adamın göğsüne göğsüne ,
Kuralları vardır kendi içinde kendince .
Ne Konya kadar sade ne de İstanbul kadar karışık ortasıdır ortası,
Ne Niğde kadar düzdür ne de Rize kadar yokuşlu arasıdır arası ,
Bir şehirden ötesi ülkedir burası
Ne Hollanda kadar sulaktır ne de Afrika kadar kurak kararındadır kararında .
Memleketimin şah damarı
Yurdumun tam ortası
Aşıkların mekanı
Ankaradır burası .
Herkesi almaz içine , beni mesela ,
Dokunulmazlığı vardır yabancı ellere,
İster ki onun gibi olasın ,
Gri olasın gri .
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 17:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!