Dokunmayın iklimime Şiiri - Turğay Çeken

Dokunmayın iklimime, üşüyor
Ha desen boşalacak ciğerleri gözünden
Öpmeyin kirpik uçlarımı, batıyor kokunuz
Sevmem öyle hırsız dokunuşları, hissiz bir elde
Hele ki anmamışsam adınızı demlenirken
Dost sohbeti yahut ucuz bir fahişenin geniş yaşantısında

Dokunmayın iklimime, kızıyor
Yakınsanız uzaklığı aşarak
Dost kelimesinin kalleş kisvesin siperinde
Gevşek bir ruh, melda bakan tadınızla

Dokunmayın iklimime, korkuyor
Karanlıktan ürkerim, siyah bakma gözüme
Kararıyorum kendime
Siyahı en çok tende severim, katı bakışında

Sarı bakın göz ucuma, gölgeniz sarkmadan
Üşümesin bakışlarım,
Sarı bahar kokan, korkak iklimlerde

Dokunmayın iklimime, seviyor
Ürkek bir ceylanın yüreğinde
Yiğit bir cihadın bileğinde
Kızgın bir boğanın nefesinde

Tende mevsim ne ise,
Ortasından seviyor