Gece ölmeyi seviyorum Şiiri - Turğay Çeken

Gece ölmeyi seviyorum
Sessiz bir şiir gibi
Çocukluğumun elinden tutup
Mezarı gezdiriyorum

Daha tatlı oluyor toprağın tadı
Sen tadında rayihası var
Az tuzu eksik, terini tatmam için
Varsın olsun
Tuzunu da düşlerim dilimde
Nemi saçların gibi
Serin ve siyah
Nemin rengi olur mu sen de?
Sevdanın kokusu var da
Nemin rengi olmaz mı
Karaya çalan

Yağmur ağlıyor üzerime usulca
Üşüyor çocukluğum
Göğsüme sarıyorum ondört yaşımı
İlk aşkımın gelecek yasını
Ölmeden önce
Mezarında üşümesin
Seni de görsün diye

Güneş yardı sarı kılıcıyla
Siyah beyaz bulutu
Çocukluğum ısındı
Seni sezdi içinde
Yaşından utanmadan
O utangaç halinde

Güneş öldü gecede
İçim burkuldu ansız
Yolladım çocukluğu
Yarına uçsun diye
Ardından çocuk oldum
Bakakaldım mezarda

Gün gelip gelecekte
Onun kaldığı gibi