Geçmişin gölgesi Şiiri - Turğay Çeken

Geçmişin gölgesi büyüktür, ağır
Umutsuz geçmişe terk edildim dolu kalp yangınında
Acıdır geçmişin gölgesi, soğuk
Uzak duramazsın
Güneşe terk edildim yapayalnız sıcakta
Hiçbir güneş görmedim geceye varamayan
Gölgenin serde durmadığı gibi durağan
Gölge bir geçmişe terk edildim sıcak aydınlığımda

Geniş, havadar, yelkenli bir gelecekte
Aşık atarken kalbim
Sığ buluta takıldı,
Kan sağıldı nadasta
Ürün vermez güleyim

Sevda güldür, güneş gibi çiçekte
İçmeden duramazsın ışığını yürekle
Sevda sudur çiçekte, damarına can veren
Duymazsan yaşamazsın

Çiçekli bir sevdada su gibi sevdiğime
Güneş gibi vuruldum
Serinliğin sesinde karanlığa boğuldum
Çok uzak bir geçmişe, yapayalnız atıldım
Sakıncalı sevgimle baş başa bırakıldım
Garip aşk masalımızda
Güneşsiz, susuz kaldım
Gözyaşlarım dile gelse konuşsa
İbadete boğuldum
Cesaretsiz bir aşkta, sevdiğime vuruldum

Gittiğim günden beri
Her yer seni yaşıyor bakıp da görmediğim
Öldüğüm mekânlarda