Bilemezdim yokluğunun bu kadar ölümcül olduğunu
Ve binlerce bıçak gibi saplanacağını içime
Her günüm katran karası gibi bulaşırken üstüme
Gözlerin gelir aklıma
..... Yaşındaki bir çocuğun
Anladığı kadar anlıyorum
Savaşmak sözcüğünü
Yoksul olmanın
Gereksindiğini alamamak olduğunu
Ve haksızlığın doğarken getirilmediğini
Başka hayatlara emsal
Olmaya çalışanın
Cüssesi ağır çeker
İçinden can çıkmış ölü gibi
Asık surat kuşanıp gezene
Sen gidersen
Her şey gider
Ağaçlar, bulutlar, karıncalar alır
İlk yaz çocukluğumu
Buruk duruşum kalır geride
Boş sallanır salıncak
Evrensel düşte
Gelişen ve devinen insan oluşta
Dostluğun eli
Kardeşliğin sözü
Barışın güvercinidir şiir
Aklıyla kavradığı hayatı hisleriyle yürüyenlerdenim
Bu sebeple içinden geçmekteyim sonu baştan belli öykülerin
Sonsuz Akan Öykünmeler 1
İçe inen sıcaklığın sonu yok
Kaç vakit kaybolur cismim
Sonsuzluğunda
Yokluğun başımda esen yel
Gidilebilir yollara baktığı
Zaman aralığında
İki çocuk yüzüydü yaşam
Kara ellerine inmişti
Gözbebeklerinde sağanak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!