Büyü bozuldu usta
şevkim kırıldı
bir daha, bir daha
sevmem ben asla
ihanet zincirini kırarım
yalnızlığı koynumda saklarım
Engel ne geçtiğim yollarda
Ne göremediğim dünyada
Engel, aşamadığım beyinlerde
Değişmeyen çarpık sistemde
Eğer hayat, hayat buysa
Üstü kalsın, kalsın be dünya
Sevgi;
şiirlerde
öykülerde
masallarda saklı
yirmibirinci yüz yıl insanına
ızdırap ve sancısı kaldı
Ellerinden tuttuğum hayallerime bekletmeyi öğretiyorum
henüz vurgun yemiş yüreğim
dağılmış parçalarını topluyorum
kırlarda saçlarını rüzgara bırakıp
özgürce kanatsız uçan
Bu dünya son bulsa
Umutlu, mutlu çocuklar
Yeniden doğsa…
Ağlayan çocuklar uyusa
Baharda açan çiçeklerle
Yazmak; zulme karşı, sessizlerin dili olmaktır
Yazmak; cehaleti yıkmak aydınlanmaktır
Yazmak; silahı eritmek, kalemi yaşatmaktır
Kuytularında hüznüne karıştım
ve her bekleyişte büyüdü
karanlığın gölgesinde
bu bende ki,
bitmeyen yorgun sevdam
yalnızlığımı yırtıp geçen
Hiç bir yol çıkmaz değildir
gidebilen için
mutlaka bir çıkış vardır.
Hangi yolda başlarsanız başlayın
aynı yöne varırsınız çünkü
Yüreği dağ adam
Yılların eskitemeyeceği
dünyanın içine sığdıramadığı
dünyayı içine sığdıran
yüksekte değil ayağı yere basan
yüreği dağ adam
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...