Deli gönül bir çirkine bağlandı
O gidince hayat arkasından ağladı
Akılsız başım yokluğuna yandı
Güzellikler bir çirkine gömüldü
Arkasından baktım ağladım
Ben istiyorum ki kendi dilim ile
şiirler, kitaplar yazayım
Yüz yıllardır dilimize vurulan
kelepçeler çözülsün
Ben istiyorum ki dilimdeki
Ayakları yere basmıyor
Kim yaklaşsa alaylı alaylı gülüyor
Dünyayı kendinin sanıyor
Bak şimdi yürekte hüzün
Gözde yaş hıçkıra hıçkıra ağlıyor
Zimane me hebûna meye
Ez dixwazim bi zimanê xwe helbest û pirtûkan binivîsim
Dixwazim kelepçeyên ku bi sedsalan e li zimanê me dixin vebin
Ez dixwazim êsîra li ser zimanê min bî hildan û rabê
Dingin liman
Alkışa dursun yerin göğün mavilikleri;
Dingin limanların koynunda saklı,
martıların dansı ile serenatım var...
Yavşak bir tutsaklığın esiriyiz.
İki yakası bir araya gelmez,
Özgürlüklerin kesik dilliyiz.
Yaslı yüreklerin buz tutmuş,
Yürüdüm...
Soyundum sevdanın teninde
Topladım tüm kırgınlıklarımı
Düştüm bir bilinmezliğe doğru
Kılavuzu kayıp yön haritam
O, gitti ben arkandan baktım
Yüreğimi yerinden söktüm
Vefasıza ömrümü yaktım
Küllerimi dağlara döktüm
İnsan olmak, hiç zor değil;
Sevgi dolu olmak
Uygar olmak
Saygılı olmak
Gerçekçi olmak
Bir şiir doğurmak değildi gayem
Üstelik anneler doğurdukları evlatlarını yitirmişken
Sevgiye, ayrılığa, hasrete, gebe kalmışken
Karanlığın kollarına düşmüşken
Kalem de eğilir emek kokan ellerine.




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...