Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Savaşı, kavgayı çıkaran sizler.
Yargılanan, cezalandırılan, ölen bizler.

Zevk-i sefa içinde yaşayan sizler
Çalışan, kıt kanaat geçinen bizler

Düet-Aşkın çilesi/hilesi

Adam
İki dirhem bir çekirdek istemeye geldik
Ağzı var dili yok, marifeti çok mu çok
Dediler; kızımızın elinden gelir her iş, yok yok

Köhne bir dünyanın,
Avare yalnızlıklarına düştüm.
Kendini kırbaçladı yüreğim.
Yırtıldı sevda yüklü gönlüm.
Kanatır gül bahçemin dikenleri
Zalim Tanrılar tanıdım;

Yüreği bir güzeli söyledi
Sevda masalı aşklar süsledi
Özünde varlığını özledi
İsmi, kara sevdalı yazıldı

Bir imge boşluğuna güldü

Göğün rahmine düşmüş bir ressam
Boyasız fırçasız çiziyor allı dünyayı
Alabildiğine hayaller katıyor düşüne
Aralıksız kapıların ardında karanlık

Yazlar siler mi bu ayazı?
Siyah giyer mi hiç beyazı?
İki yarım bir tam eder mi?
Dünya dursa yaşam biter mi?

Dünyanın seyrindeyim

Biliyor musun sevgili Frida;
Bende senin gibi acılarımın üstüne şiirler yazıyorum, herkes beni çok mutlu bir şair zannediyor...
Oysa ben de, çoğu kez ölümlü dünyanın boşluğuna düşüyorum.
Anlamını yitirmiş yaşamın çarkından geçerek, un-ufak ediliyor kemiklerim.

DÜNYA YOLCULUĞU

Gamzesinde gizli bin bir dünya saklayan
Düşlediği dünyayı kendi rengine boyayan
Acıların üzerine mutlulukları bağlayan

Lokmaları çaldı bilmedi haram
Yatı, katı oldu doymadı çalan
İnsana eğildim kanadı yaram
Olsa da sarayın bu dünya yalan

Bir düş kurarız elele
Öyle gerçektir ki
Öyle çoğaltırız ki sevgimizi
Alem alkışa durur