Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

YALANCISIN

Ne çok inandım sana...
Ne çok güvendim.
Hepsi bir yalandan ibaretmiş...
Hani verdiğin sözler nerede?

Yaşamla bağı kopmuş bir kadın
Kolay kolay düşler büyütemez
Kopmaz karanlığın çirkinliğinden
Kapatır kendisini kendine bile

Kırılgan bakışlarını boşluğa dikmiş

Her yaranın ayrıdır acısı
Gülüşlerimin farklıdır sancısı
Günüm gecem katran karası
Gitti ömrümün yarısı bitmez yası

Soğuk gecelerin yangınıydı gözlerin
Ah o gözlerin gözlerime değdiğinde
Kar gibi eridim
Gözlerin de yanılttı beni
Sende terk edip gittin vay be!
Kadehler bahanedir sarhoş gönlüme

Uzağımdaki tek yakınım

Yokluğunla kendini ne çok hatırlatıyorsun
Uzaksın çok-çok uzak, fakat yakınsında
Beynimi ve kalbimi arabize ediyorsun
Kimsin, nerdesin, neler yapıyorsun bilmiyorum

Azrail kol geziyor sensizliğin üstüne
Direnmeliyim işkence nöbetlerine
Yenik düşmeyeceğim yokluğuna
Hala nefes aldığın yerdeyim
Azrail kolay kolay seni bana unutturamaz.

Hani belki diyorum,
Belki oda sevmişti!
Ama kendi mi ikna edemiyorum.
Sevdalar bozuk para gibi,

Büyü bozuldu usta
şevkim kırıldı
bir daha, bir daha
sevmem ben asla
ihanet zincirini kırarım
yalnızlığı koynumda saklarım

Engel ne geçtiğim yollarda
Ne göremediğim dünyada
Engel, aşamadığım beyinlerde
Değişmeyen çarpık sistemde
Eğer hayat, hayat buysa
Üstü kalsın, kalsın be dünya

Sevgi;
şiirlerde
öykülerde
masallarda saklı
yirmibirinci yüz yıl insanına
ızdırap ve sancısı kaldı