Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Tu ji min dûr î, ez bi tenê
Roj li min derbas nabe
Çavên min li riya te ye
Were hevalâ min ware

Were gula min ware were

Ay şakıyor gecenin üstüne
Sevgi ışınları dokunur güne
Toprak alazlanır salkım salkım
Dere, tepe, dağ, bayır demeden

Tüm sırları çözüme kavusturur

Pay edilemeyen bir zaman dilimi bu
Bu, umursamaz bir öfkenin sonucu
Karanlığın gölgesinde aydınlanıyor;
Umudun, ışığın, bereketin yolu

Yeni doğan gün akşam olmayı bekler

Aç kollarını bana toprak ana
İçimdeki çocuğu öldürdüler
Bu dünya zalimlerin dünyası
Bana güvenden söz etmeyin
Depremler oluyor içimde
Baba çocuğuna şehvet duyar dediler

Derin bir selzeniş olur zaman kırığı ömür
Bitmez, tükenmez sanılan herşey biter
Bir nefes olup gelir geçer ansızın düşler

Daha çok uzun bir vakit var sanırsın

Sancım büyük anne
Sancım beni doğurduğun
Gün kadar büyük
Ne geldiğine seviniyor insan
Ne gideceğine pişman
Yürekler mayın döşeli...

Sensizlik cehennemin taa dibi
sessiz harfler gibi
solmayan güler getir bana baba
yokluğunda zaman hepten heba

Üzerimde masum bir giysiydi çocukluğum
Büyüdükçe örselendi, yırtıldı örtüm
Bir yanımda umutlarım var
Bir yanımda saklı düşler
Çehremde soldu bütün gülüşler

Hayat; Siyah ve beyaz arasında grileşirken
Geleceği kucaklayan siz çocuklarla
Yeniden Gökkuşağı renkleriyle aydınlanacak hayat
Hiçbir şey başladığı gibi bitmez biliyorum
Biliyorum insanlar düzelmedikçe dünya düzelmeyecek
Ah çocuklar ah!

Hayat susacak kadar uzun değil,
Sevda küsecek kadar kısa değil,
Aşk sönecek kadar soğuk değil,
Ben sensiz gülecek kadar mutlu,
Ağlayacak kadar, mutsuz değilim...
Çünkü umut ettiğin sürece varsın.