Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Deli gönül bir çirkine bağlandı
O gidince hayat arkasından ağladı
Akılsız başım yokluğuna yandı

Güzellikler bir çirkine gömüldü
Arkasından baktım ağladım

Ayakları yere basmıyor
Kim yaklaşsa alaylı alaylı gülüyor
Dünyayı kendinin sanıyor
Bak şimdi yürekte hüzün
Gözde yaş hıçkıra hıçkıra ağlıyor

Dursun insan kıyımları

Bir ülkenin resmini çiziyor bir kürt gencin gözleri
yerle gök arasında kalmış gibi aşk belası
Gül ile güneş gibi imkansız sevdası
Yağmur olur sağnak sağnak toprağa düşer gözyaşları

Ben senin yarım kalmış sevdanı saramam
Aşkı yeniden acısız tattıramam
Çünkü aşkın diğer adıdır acı…
Acının üstüne tatlı giydirilse bile
Tadı değişmez acıtmaya devam eder.

Çok arkadaşınız olabilir ama
Dostunuz ya birdir ya da ikidir.
Acısı dinmeyen bir yaranın ilacı gibidir dost eli.
Şımarık bir çocuğun gözlerinde okunan anlam kadar derin,
Hiç tereddütsüz sırtını yaslayabileceğim kadar güvenilirdir dost.
Dostluk kurmayı, dost olmayı herkes beceremez,

Çırılçıplak doğduğumda hiç günahım yoktu!
Oysa insan, kendi anatomisini lanetledi...
Elbise giydirdiler, her geçen gün günahlarım çoğaldı.
Günahların üstünü cehaletle örettüler.
Büyüdükçe, masumiyetleri kirlettiler…
Birbirini seven insanlar için, "günah işliyor" dediler.

Gece karanlığa ıslık çalarken,
Ben bomboş sokakları arşınlıyorum.
Firari uykularım bölünür
Siyah bir yol ayırımı ile…
Griye boyanmış günün
Ağırlığı çökmüş üstüme

Kalemim susmuş ağlıyor
Bir Müslüman şehrinde kan akıyor
Ölen çocukları yazmak
Hiç içimden gelmiyor
Fosfor bombasıyla Filistin yanıyor
Ölen çocuklar gözümde duruyor

Balaban bakışlı çocuklar gülünce
bir gamzelik rüzgar esince
kulaç atan umutlar büyütünce
barış olur, sevgi ile çoğalırız özgürce

Çocukların üşümediği bir dünya mümkün, yeterki kimse kimseden çalmasın.

Acımasızlığı mahsumiyetin üzerine giydirmek, hiç şık duran bir elbise değildir.

Siz büyükler, neden tüm yoksullukları çocukların omuzlarına yukluyorsunuz?