Korkum, yalnız kalmaktan değil;
Yüreğim sevmedi kaç nesil!
Kilitli artık gönül tahtım;
Yalnız başıma da yaşarım.
Dar bir girdabın içindeyiz
Çepeçevre sarmış zorlu bir yaşam
Denizin kıyısına vurmuş balıklar
Dağların eteğinden asılmış ağaçlar
Ürkek bir ceylan üşür düştüğü çukurda
Karıncalar yuvasız, tutsak bir kovuşta
Aç kapıyı gir içeri sevgili
İlk günaydın diyenim
Son iyi geceler diyenim ol
Nefesin yüzüme vursun
Serin sular gibi dağıtsın
GİT
İki taş arası ezdiğin yüreğim,
artık sızlamıyor yokluğuna.
Özlem duymuyor sevgiyle bakan gözlerine.
Artık heyecanla çarpmıyor içim hiçbir şeye...
Gönlümün kıymetlisi gidiyor
Sevdamızı bir çırpıda siliyor
Sevgili silme güzel günleri
Gidiyor gidiyor bırakıp gidiyor
Ben Gidiyorum
Kendi içimdeki kalabalıktan
Yorgun düşüyorum bazen
Ve ıssız sokakları başıboş arşınlamaktan
Hüzmemdeki karanlıktan
Gecenin ağzından akan sessizliğe yürüyorum
Hadi, topla bütün dağınıklığını ve git artık
Bak, sonunda çocuk gibi azarlandın gönül
Sen ne osun ne busun asaletini korumalısın
Asil duruşunu ayaklar altına düşürme gönül
Yorgun zamanlardan geliyorum
Öylesine yılgın, öylesine bitkinim
Yüreğim ağzımda başıboş bir gezginim
Düşlerim kucağımda üşüyorum
Bir demet şiir ört üstüme, ört Emelabla
Zorluklara göğüs gerdim
Yol aldıysam, engel olma
Dünyayı sırtıma verdim
Yol aldıysam, engel olma
Çek alaylı bakışını
Sen geldin ben nefes aldım
Umudu araladı sevgin
Güneşi giyindi aşkın
Kıskandı ayın mehtabı
Sevgi yağmuru üstüme yağdı
Çisil çisil yeşerdi ömrüm




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...