Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Eksiğin gediğin çok önemi yok.
Bu gün yok yarın alırsın yerine koyarsın.
Ama kaybetmişlik öylemi?
Kaybedilen değerleri yerine koymak kolay mı ?

Korkarım bir çırpıda soğuyup gidecek duygularım
Beyaz örtülere dökülen umutlarım
Beklenen haberlerin yorgun pervanesi
Yıkılmış duyguların bezgin harabesi

Bir gün mutlaka anlarsın;
Bazı bekleyişlerin dönüşü yoktur
Ufuk dediğin şey biraz umut
Biraz da kandırılmış gözlerdir

Sanmaki senden vazgeçtim
Adın bağrımın karanlığında çivi gibi çakılı.
Derin denizler bile şefkatine doyamadı
Bu halde umudumu mezara diri diri koyamam,

Elindeki kalemle ne yapabilirsin?
Yüreğini kiraya vermediysen
En azından bir şiir yazabilirsin
Duygulu bir şiiri kalemle mi yazarsın

İstediğim yerde değilim
Duygusu insanı kahreder
Bu aleme farklı yerden bakıştır
Nerde olmak istediğiden önce
Bulunduğun yerde kendini dinle
Kontrol edemediğin şeylerden

Doğu ekspresi

Bir soğuk kış akşamında karlar altında
Trenlerin düdükleri acı acı çalıyordu
İstasyonda bir telaştır başladı
Gelenler gidenler el sallayanlar ağlayanlar

Aç gönül pencereni
Gül goncasına yaz yağmurları damlasın
Toprağın yağmura hasreti sonlansın
Bir daha bak bana güneşler açsın
Güller fışkırsın toprağın bağrından
Mor menekşe çatlasın hasetinden

Ne zaman doğayla baş başa kalsam
Ruhumda sana ait bir mevsim bulurum
Sevgi sarayının
Davet kapısında bekleyen melekler

Bu farkındalığın bir sahibi olmalıdır
Boşa maviliklere yazmadık biz sevdamızı
Yaralı gönül kıskanç kalabalıkların
Müstehzi bakışlarından kurtulmalıdır