İnanmazdım güllerin gönül sıcaklığına
Beyaz gülün ayrılık getirmesi yalanına
Seni tanıyınca anladım
Kırmızı gülün ölümsüz aşkı anlattığına
Bu hayatı hiç anlayamıyorum
Esti gürledi
Tüm güzellikleri mühürledi
Hiçbir şey olmamış gibi akşamı da bitirdi
Eskiden kar yağardı adam boyu
Kasabadaki evler kardan şato olurdu
Galağlar piramit gibi sıralanırdı
Sokak lambasının sarı ışığı altın sarısı
Yine bir sonbahar akşamında
Hayaller sağanak yağmur altında
Biteviye yağan diri damlalar
Kendine yol bulmuş akıyorlar
Ayrılığa düçar olmuş bu zemheri akşamında
Soğuyan tek şey havalar mı sanırsın?
Kısmeti elimizde tutamasak bile
Hayati kararların tamamı bizimdir
Beslediğin duyguların kıyısında gezersen
Izdırabına çok fazla gömülmezsin
Şimdi kendimi kandırmaya çalışıyorum
Ama kim ne söylerse söylesin
Yaşamında deneyimlerine sahip çık yazıktır
Başarı yolunda heybendeki son kalan azıktır
Yanlıştan rahatsız olmayanlar doğruya ulaşamazlar
Bu yüzden bilgelik gerçeğe ihanet etmeyenlerin harcıdır
Tüm güzellikleri kadında denemelisin
Estetik kadın ruhuna yakındır
Gülmek de muhteşem bir duygu
Onu kadında seyretmelisin
İnsan hayatı okunası bir romandır
Dokunmayın sakın benim gizli duygularıma
Cihana çığlık ulaştıracak kadar doluyum
Yazık ki sessiz kalacak kadar da çaresizim
Bu güzellikleri kaybetmeyi hiç istemiyorum
Duyguların dilini ifade ederken
Kelimelerin yükünü hafifletmek lazım
Yaşamdaki her ağır cümle
İlişkilerde onarılmaz yaralar açar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!