Başlangıçta ben çok kararlıydım
Çıkıp uzaklara gidecektim
Yeşilin toprağa yakıştığı yerlere
Sevginin özgür olduğu
Sözün itibar gördüğü
O gitmeyi kafasına koymuş
Artık bir kere olan olmuş
Önünde durma bırak gitsin
Her gidişte iki yol olur
Ya gider kalanları kaybeder
Ya da gittiği yerde kaybolur
Söyle sen kimsin nesin?
Aldığım Nefes misin?
Parladığım Öfkem misin?
Sineme sakladığım Sevgim misin?
Yüreğimdeki Yar mısın?
Yoksa yara mısın?
Ne kadar geçmişe dönsen de
İnan ki aramaların hep boşuna
Tüm beklentilerini karşılayamazsın
Çocukluğunla oturup oynayamazsın
Geçti artık bahar olamazsın yarınlarına
O sert rüzgarlara karşı duramazsın
Severken güneşten sıcaktı kalbi
Güzel gözlerinin içi hep gülerdi
Ruhundan fışkıran şefkatinin sınırı yoktu
Ona sokulduğumda içim ısınırdı
Sonra güzel günler çabucak geçti
Her şey beklenmedik bir anda değişti
Koca dağların gölgesi
Vadiye vurduğunda görürsün elbet
Birden yön değiştirir rüzgar
Havanın rengi kendiliğinden kızıla döner
Dağların mevsimi dardır
Zirvesinde esen rüzgarı vardır
Kayalıklarda hayatlar acımasızdır
Karı kırağı çok ayazı sert olur
Günlerdir göklerde uçan kuşlardan ne haber?
Dönüş için yüreklerde bir umut kaldı
Mevsimlerden süzülen bir bahar vardı
Bütün güzellikleri bir bir gördüm
Kar yağıyor
Elim kar altında
Tomurcuk kardelenleri arıyor
Kara dokundum biraz ılık gibi
Yüreklere dokunamazsın buz gibi
Sen kasabaya ilk geldiğinde
herkes seni pek sevdi
Gören sana gülümserdi
Salkım söğüt sanki dans eder
Rüzgar yumuşak eserdi
Gözlerin denizi andırır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!