Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Ben seni hiç unutmadım
Yeterki sen beni unutma
Eğer birgün hatırlayacaksan
Ne olur beni sadakatimle hatırla
Hatıralardan sıyrılıp beni istersen eğer
Bahçe duvarına yem koy biraz

Sevdamız büyüyüp serpildikçe
Yollarımız daha da uzak oldu
Sonunda geri dönülmez
Çileli sürgünlerimiz oldu
Kumsalda seni beklerken

Özgürlük dilin ucunda bir sözcük
Üflesen diğer taraftan çıkacak
Sarp kayanın başındaki kartalın
Göklere çıkma umudu olmasa

Ben artık gidiyorum
Buralar sana kalsın gülüm
Yanlızlık zordur bilesin
Giderken o son bakışla
Kara sevdamı yazdım suya
Karardı birden bu yalan dünya

Ömrümün bir gecesinde de seninle olsaydım
Bir an için nefesinin sıcaklığını duysaydım
Acaba nasıl olurdu?
Gecenin koynunda seninle olmak

Ben karı severim
Hem güzel olanı
Hemde lapa lapa yağanı
Öncül istek sevende edeptir
Çekingeninden vede incesinden

Tartışma bir yol değil çoğu zaman
Başlangıcı seçilmiş bir sonuçtur
İnsan vardığı yeri benimser ve savunur
Yürüdüğü yolu ise çabuk unutur

Vefasızlık bir dingin duygu değildir
O bir bilinçli seçimin ta kendisidir
Bedeli bir biçimde tahsil edilmelidir
Belki her şeyi affedebilirsin ama

Ben yağmuru sevmiyorum
O ne öyle yüzler ıslak ıslak
Matem gibi başlar yere eğik
Yürekler bir mazgalda tutsak
Ben sevda isterim başı dik
Güneşli günleri de sevmelik

Bazen ona içindeki en ince duyguları
Olanca samimiyetinle yazıyorsun
Sonra bir şekilde cesaretin kırılıyor
Yazdıklarını acımadan siliyorsun