Sonunda bende ikna oldum artık
Gerçekler her zaman doğru değildir
Doğru zamanda karar vermek zor iştir
Bu her zaman mümkün olmayabilir
Gitme giden son trenin ardından
Sana bir gül vereceğim
Yüreğimin yettiği yerden
Yapraklarından fal tuttuğun
Çiçekler kadar kısa süren
Umutlarını bir kenara bırak
Onlar belki kendince haklıydı
Ama bizde de terazi farklıydı
Kader yazımızı böyle yazmıştı
Arafta bekleyen tüm umutlar
Bazı şeyleri anlamak için kaybetmek mi lazım?
Gözyaşına inanmak için de güvenmek
Sabrın sınandıkça akla dönüştüğünü
öğrenmek varmış
Külleniyor içimdeki erken vedalar
Ve ben her geçen gün daha iyi anlıyorum
Bazı insanlar yalnızca gidiyorlar
Yüreklerini anılarda bırakarak
Kar kapladı ormanda her yanı
Kızaklarla hasta taşıyan atların
Zemheri soğuğunda burunlarından fışkıran
Buğulu nefesleri sanki tren dumanı
Kapıda kalma gülüm sen gel içeri
Yoldan geldin biraz soluklan istersen
Çektiğimiz hasretin dumanı olsaydı
Buralarda göz gözü görmezdi
Onu zirvelere uçuran kanadı olmasaydı
Kaya kartalı bu kadar görkemli olmazdı
Varoluş mücadelesi hayatı sevenlerle
Ölümü sevenler arasında gerçekleşir
Besbelli ölümü sevenler kazanacaktır
Biri daha iyi hayat için asılır hayata
Madenden şehre doğru yürüyen
Yorgun işçilerin adımları karanlık
Yürekleri ise ölümüne aydınlık olurdu
Gece koyu karanlık elbisesini giymiş
Yıldızlar lambalarını yeni söndürmüştü
Yokluk varlıktan üstündür
Hele bir çek de görürsün
İnancını da sınamış olursun
Yokluk insanı cesur yapar
Sevdanın arkasından gitmeyi
Sevip bu uğurda cefa çekmeyi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!