Ben bir özgür kırlangıcım
Her pencerede nasibim hazır benim
Sevdalı gönüllerin neler çektiğini çok iyi bilirim
Penceresine konar onları teselli ederim
Onlara fırından sıcak ekmek kokuları götürürüm
Bazen yürek yanıkları görürüm
Sanma her şey göründüğü gibi
Yada yaşandığı gibi
Herşey hatırlandığı gibi
Seni nasıl hatırlıyorsam
Orada hep öyle kalacaksın
Hiç yaşlanmayacak
Bazen kafam bozuluyor
Yanıma bir kaç şarkı
Bir kaç şiir alıp
Gidesim geliyor
Kaybolasım geliyor
Herkesi unutasım geliyor
Geleceği geçmiş ile meşgul etmeden
Ruhun sükutuna erişmeden
Zamanın gönlü alınmadan mutlu olunmaz
Kapattım gönül kapımın yalnızlığını
Bunun böyle olacağını
Ben ta başından biliyordum
Yorgun hasret treni geçerken
Çam kokulu geceler dur dedi
Bazı hayaller kanatlarında
Umut taşıyan kelebeklermiş
O hayaller doğudan doğmuş
Ama batıdan batmaya ömürleri yetmemiş
İnsan kelimesi de unutan demekmiş
İyiliği sevdiğini güzelliği unutanmış
Ben şiire başlamam, kelimeler bana alışmadıkça
Belki bir gece vakti,
Uyanırım suskunluğun en koyu yerinde
Birden bir kelime gelir aklıma
Nezaket hayatı bilenlerin derin düşleridir
Hayatın düz bir çizgi olmadığı kesin
Düşünce gücü düştüğünde kalkmayı bilenlerindir
Kazanımların hayat kalitesini artırdığı doğrudur
Ben bir köhne kapı eşiğiyim
Ne dönüşüm tamam, ne bekleyişim
Sanki içimde söylenmemiş bir vedanın
Gözyaşı ile yıkanmış parçaları kaldı
Bu aşkta bitmeliydi
Hemde yıllar önce bitmeliydi
Bir kara sevda nasıl bitiyorsa öyle bitmeliydi
Bir mektup açacağının zarfı yardığı gibi yarıp gitmeliydi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!