Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Bir yarış var zerratta ermek için hayata,
Meloküller atomlar bu yarışta yan yana.
Yeni bir hayat için uğranıyor memat’a,
Bu Allahtan bir beyan düşünüp inanana!

Önce nebati hayat sonra hayvani yaşam,

Yapılır mı bu bana?
Yakıştı mı şu sana?
Yapmaz insan insana;
Yaptığını yoldaşım!
Soktun belaya başım!

Dünya ehl-i gafa düşmüş
Nara girmiş, nur sanıyor
Kor ateşte, beyni pişmiş
Teni boyar, ruh yanıyor

Beyin laçka, akıl hasta

Makam versen sen kendine;
Bil ki nefsim aldanırsın!
Sorsan seni, sen son dine;
Belki bana inanırsın.

Sahi nefsim sen kendini;

Delilikten eser yok, amelinde işinde;
En akıllı ins sensin, bana göre ey yiğit!
Yansıyan sırf kemaldir, vakarlı gidişinde;
Zannederim sensindir; Hak indinde en yiğit!

Nehiy varsa bir yerde, uğramazsın semtine

Sabır nerde ne zaman;
Lazım olur insana?
Dinle madem o, zaman!
Elzem olan ne sana?

Sabr-ı cemil istersen?

Her merhaba diyeni, dost sananlar yanılır!
Ne yazık ki şu günde, bunlar çokça anılır.

Seçmek için dostunu, al eline kıstası!
Vur miheng-i şer’i ye, tefrik eyle en hası!

Gayet mümbit bir zemin; recep şaban ramazan,
Çokça sevap isteyen; kadir kıymet bilmeli!
Bilhassa kandillerde; cömerttir sevap yazan!
Onları ihya edip; bire binler almalı!

Her birisi beşere, haktan inen hediye!

Dinden daha samimi, sarılmışsın partine!
Hiç baktın mı parti de; eksi nedir, artı ne?
Dinden taviz verirken; ondan niye vermezsin?
Söyler misin Hak yanda; inanç nedir, parti ne?

İnsan olmak isteyen; seçsin son din İslam’ı!
Zira ancak o yapar, kâmil insan bir ham’ı.

Kıvam verir insana; Hak, hakikat, Şeriat!
Oku, öğren ve yaşa, hayatından şerri at!