Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Hayata cidal(!) dedi şaşırıp ehl-i dalal,
Harp açtı hırsı için, topladı haram, helal.

Âlemde esas olan, teavün, yardımlaşma,
Allahın yasasında memnudur haddi aşma!

Birçoğunun dilinde, hayatından şikâyet,
Gelmiş gibi başlara, bin bir türlü şekavet!
Onca inam ve ikram, mutlu etmez insleri,
Güçlü değil imanlar, ondan olur şekevat!

Batsa şayet ayağa, bir musibet dikeni,

Bu akşam kandil yine,
Haydin dostlar tövbeye!
Son verip, öfke kine,
Yönelelelim; tövbeye!

Fısk, fücurda; yok fayda!

Haset yakar hasid’i, sokma kalbe onu sen!
Yok, zararı hasmına, kıskançlıktan inlesen!
Kimse ona mal veren, iste sen de o, zattan!
Yatıp, kalkma boş yere, ganilere kinle sen!

Dünya malı veballi, fazlasına özenme!

Çok mu tatlı şu dünya?
Sonsuz mu ki bu rüya?
Sığmaz arz’a çok hülya!
Haydi ahret bir iki!
Yok, mu diyen hiç peki?

Teşvik etme hiç beni, şu dünyaya sen ana!
Müştak iken cennete, bu tendeki can ana.

Madem değil şu hayat, sonsuz ve de son ana,
Sonsuz olan hayattan, haber getir sen bana!

Hak kitapta münderiç, her tür hikmet, hakikat
İnanmayan buyursun, yapsın tetkik, tahkikat!

Olsun onun yanında; akıl, idrak ve izan!
Zira bunlar tahkikte; muhakkike bir mizan.

Sırr-ı hayat hakkında, tonlar ile kuram var
Her hepsinin fevkinde, hak söyleyen Kur’an var!

Alma asla ciddiye; yanlış kuram kuranı!
Düstur eyle hayata; Hak kitabı Kur’an’ı!

Âdem gibi tövbe et, sen de nadim adamsan!
Adam gibi âdem ol, sonra kendin adam san!

Her çarşıda satılmaz, adamlığın tarifi!
Bil ki; kitap, sünnette onun gerçek maarifi!

Yap elinden geleni, minnet etme ellere!
Ele minnet edenler; düşer çok zor hallere.

Salim ise Müslüman; elin, belin, dilinden;
Razı olur yaratan, her daima halinden!