Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sabit değil şu hayat, öğren bunu ey nefsim!
İnat edip diklenme, deme bana ben nefs’im!

Oku ayet ne diyor, iman eyle fermana!
“Bütün nefsler ölümü, tadacaktır! ” der sana.

Atıp gözden ülfeti, açsan onu ne olur?
Aklın eder ibadet, gördüğün ilim olur.
Ruhun bulur inşirah, sükûn bulur her hassen,
Böyle bakan âlem’e; bir makbul âlim olur!

Felsefeci gözüyle, bakmayasın âleme!

En çok giden zoruma;
Milli gaflardır benim
Böyle külli vartaya,
Çok hayretler ederim!

Örneğin şu piyango;

Uğraşırım onca yıldır;
Hakka bir kul olamadım.
Elbet bu hal abd’e züldür!
Zülden muaf kalamadım.

Yok, inancım nebi gibi

Rasat edip evreni, gör muhteşem nizamı!
Kimdir acep âleme, kanun yapan mizanı?
Tesadüfen olur mu, böyle eşiz bir düzen?
Bir nazım’ı görmeyen, kaybetmiştir izanı.

Hercümerçti tüm düzen, olmasaydı adalet

Sanma düşman uykuda, koca şeytan gaflette!
Uyanık mı gafil mi, gör şaşırıp gaf ette!

Hiç durmadan çalışır, elleri ve kafası!
Hazırlar o, ins, cine; bin bir türlü kafesi.

Etti arzı istila;
TV denen bir bela!
Bu şeytani iptila;
Tasallutta her kula!

Tam bir iblis kutusu!

Herkesi sevk eden bir saik vardır,
Sanmasın hiç kimse, bağımsız yaşar.
Beşere ya şeytan, ya halık yardır,
Hak sevke uymayan, batılda şaşar.

Sanma dolu akılla;
Sen gördüğün her ser’i!
Saç dolsa da ak kılla;
Çok fikirler serseri.

Ekser çağdaş(!) divane

Düşündün mü hiç bunu?
Şu hayatın kaç kare?
Bilmiyorsan, bil şunu!
Yok, elinde hiç kare!

Kimi doğar ölürken,