Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Teşvik etme hiç beni, şu dünyaya sen ana!
Müştak iken cennete, bu tendeki can ana.

Madem değil şu hayat, sonsuz ve de son ana,
Sonsuz olan hayattan, haber getir sen bana!

Gerçek mürşit; ilimdir, tartışmaya mahal yok,
Okuyup düşünene, elbette’ki misal çok.
Zannetmeyin mürşitlik, münhasırdır insana!
Çok hayvanı ins’lere, mürşit kılmış yüce Hak.

Her bir hayvan üstaddır, ifşa eder halleri!

Hak kitapta münderiç, her tür hikmet, hakikat
İnanmayan buyursun, yapsın tetkik, tahkikat!

Olsun onun yanında; akıl, idrak ve izan!
Zira bunlar tahkikte; muhakkike bir mizan.

Ey gamından bunalan, tek çare mi intihar?
Ondan önce hayatta, bil ki binler çare var!
Sakın ölmek isteme, son çareyi sormadan;
Zira felah olamaz, arzda keder orda har!

Öyle demiş atalar, kendi düşen ağlamaz!
Zira haklı gerekçe, ağlamaya bulamaz
Canı yanan fukara, hiç durur mu figansız?
O, an sussa arından, daim öyle kalamaz!

Feryat, figan dövünür, münhal mekân bulunca(!)

Ey din nedir bilmeden, ulu orta konuşan;
Din; Allah’ın kitabı ve de sahih Hadis’tir!
Ey cehline bakmadan, her hüküm’e karışan;
Bilmez misin böyle kul; hak indinde habistir!

Nice sınav kaybedip, kalbur altı olan var
Düştü binde birlere; kalburüstü kalanlar!

Fısk-ı fücur işlerken, kahkahayla gülen var(!)
Kalıbını beslerken, nice manen ölen var!

Bir gün kaldı bayrama, yine kapıda kurban,
Muntazır bu sürura, zengin, vasat, gariban.
Kimine sevinç günü, kimine yevmi-l hüzün,
Yeğleyin siz süruru, kederli hülya kurman!

Ramak kala kurbana, yaşamlarda keşmekeş,

Murdar olur mutlaka; Hakka kurban olmayan!
Boşa hayvan kesmesin, kurban nedir bilmeyen!

Şayet kurban olmazsa; kurb-u hakka vesile
Gurur duyma, ağla sen; ah-u fizar yas ile!

Yıllar yılı kovalar, aylar ayı kovalar
Akan zaman içinde; neyle dolar kova’lar?

Dizilmişler yan, yana; dolmak için testiler
Çeşmelerin sahibi, doldurandan test diler!