Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Uğraşırım onca yıldır;
Hakka bir kul olamadım.
Elbet bu hal abd’e züldür!
Zülden muaf kalamadım.

Yok, inancım nebi gibi

Bir nesneydin çok özel, sineleri süsleyen,
Kayboldun birden bire, nerdesin ey merhamet?
Senin kadar hoş kokmaz, ne sümbül ne fesleğen,
Bari gönder kokunu, vicdanlara merhem et!

Sen çıkalı özlerden, kap oldu kalpler har’a,

Artar ahım eksilmez,
Arşa çıkar eyvahım.
Yüzüm gülse, öz gülmez,
Yok, mu benim felahım?

Döndü gönlüm virana,

Rasat edip evreni, gör muhteşem nizamı!
Kimdir acep âleme, kanun yapan mizanı?
Tesadüfen olur mu, böyle eşiz bir düzen?
Bir nazım’ı görmeyen, kaybetmiştir izanı.

Hercümerçti tüm düzen, olmasaydı adalet

Misk gibi koku yayar; çiçeğe doğsa güneş!
Fıtrat-ı çiçektendir; hoş rayiha neşretmek.
Kokusu burun kırar; gübreye vursa güneş!
Hasiyet-i gübreden; necis koku faş etmek!

Kur’anda bir güneştir; ısıtır her fıtratı!

Bilmem kabul eder mi?
Kurban olsam ben yâr’e
Yoksa şöyle söyler mi?
“Derhal, defol avare! ”

Avareyim ben zira

Yarın malum arefe, bir gün kaldı kurban’a
Sırf sürurdan mürekkep, bir bayramı kur bana!

Kurb’a olsa vesile, bu bayramlar kar bana
Yoksa Haktan iltifat; tüm bayramlar kor bana.

Ey din nedir bilmeden, ulu orta konuşan;
Din; Allah’ın kitabı ve de sahih Hadis’tir!
Ey cehline bakmadan, her hüküm’e karışan;
Bilmez misin böyle kul; hak indinde habistir!

Yıllar yılı kovalar, aylar ayı kovalar
Akan zaman içinde; neyle dolar kova’lar?

Dizilmişler yan, yana; dolmak için testiler
Çeşmelerin sahibi, doldurandan test diler!

Nice sınav kaybedip, kalbur altı olan var
Düştü binde birlere; kalburüstü kalanlar!

Fısk-ı fücur işlerken, kahkahayla gülen var(!)
Kalıbını beslerken, nice manen ölen var!