Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sanma düşman uykuda, koca şeytan gaflette!
Uyanık mı gafil mi, gör şaşırıp gaf ette!

Hiç durmadan çalışır, elleri ve kafası!
Hazırlar o, ins, cine; bin bir türlü kafesi.

Etti arzı istila;
TV denen bir bela!
Bu şeytani iptila;
Tasallutta her kula!

Tam bir iblis kutusu!

Sanma dolu akılla;
Sen gördüğün her ser’i!
Saç dolsa da ak kılla;
Çok fikirler serseri.

Ekser çağdaş(!) divane

Delilikten eser yok, amelinde işinde;
En akıllı ins sensin, bana göre ey yiğit!
Yansıyan sırf kemaldir, vakarlı gidişinde;
Zannederim sensindir; Hak indinde en yiğit!

Nehiy varsa bir yerde, uğramazsın semtine

Makam versen sen kendine;
Bil ki nefsim aldanırsın!
Sorsan seni, sen son dine;
Belki bana inanırsın.

Sahi nefsim sen kendini;

Her merhaba diyeni, dost sananlar yanılır!
Ne yazık ki şu günde, bunlar çokça anılır.

Seçmek için dostunu, al eline kıstası!
Vur miheng-i şer’i ye, tefrik eyle en hası!

Sabır nerde ne zaman;
Lazım olur insana?
Dinle madem o, zaman!
Elzem olan ne sana?

Sabr-ı cemil istersen?

Gayet mümbit bir zemin; recep şaban ramazan,
Çokça sevap isteyen; kadir kıymet bilmeli!
Bilhassa kandillerde; cömerttir sevap yazan!
Onları ihya edip; bire binler almalı!

Her birisi beşere, haktan inen hediye!

Herkesi sevk eden bir saik vardır,
Sanmasın hiç kimse, bağımsız yaşar.
Beşere ya şeytan, ya halık yardır,
Hak sevke uymayan, batılda şaşar.

Cüda etse taatten; melundur o meşgale!
Kulluk için gelmiştir, çünkü ins, cin şu arza!
Melanete muhabbet, mahkûm eder bet hale;
Güya geçim uğruna; önem vermez kul farza.

Ne var bunda diyerek, alman işi hafife!