Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

En çok giden zoruma;
Milli gaflardır benim
Böyle külli vartaya,
Çok hayretler ederim!

Örneğin şu piyango;

Uğraşırım onca yıldır;
Hakka bir kul olamadım.
Elbet bu hal abd’e züldür!
Zülden muaf kalamadım.

Yok, inancım nebi gibi

Rasat edip evreni, gör muhteşem nizamı!
Kimdir acep âleme, kanun yapan mizanı?
Tesadüfen olur mu, böyle eşiz bir düzen?
Bir nazım’ı görmeyen, kaybetmiştir izanı.

Hercümerçti tüm düzen, olmasaydı adalet

Az bu yana baksana!
Diyeceğim çok sana!
Kimler çelip aklını;
Dedi; ” Allah yok”(!) sana?

Var mı elde bir delil?

Şu dünyada her varlık, Halik’ına bir asker
İnsan ise onların, başlarında kazasker!

Ne yazık ki görevin, farkındadır az asker,
Dâhil isen kahire; öğren bunu tez asker!

En özeli aşkların; yaratanı sevmektir,
En çok sevip saymaya layık olan o zira
Akıllılık bu işte, geç kalmayıp ivmektir,
Çünkü ulvi sevdalar ihmal olur bu sıra!

Kalpler vasi olsaydı, evren kadar mesela,

Onca bürhan var iken;
Münkir oldun demek sen?
İnkâr kalpte kor iken;
Verdin küfre emek sen(!)

Görmek için bakmazsan;

O, yârlerin hasıdır, üzme sakın ananı!
Ana gibi yar varken, koyma cana cananı!

Dünyalardan geçsen de; geçme sakın anandan!
Hak razıdır her daim, anasına yanandan.

Bil zerreden küreye, varlıklar ona asker,
Her zi-akıl zikreder, her zi-şuur Allah der!
Hepsi rabbin emrine, amadedir her daim,
Gelince emir Haktan, görev alır her nefer.

Aksak sivri nemrut’u, gebertir gelse emir,

Ar nesine arsızın?
İmandandır çünkü o.
Havf nesine hırsızın?
Mahrum ise dinden o.

Cesur olur cahil kul!