Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Evrim denen bir masalı, verdiler hep halka salık
Onlar yalan atar iken, baktık bizler alık, alık.
Bir masal-ı seleksiyon(!) yutturuldu hap misali!
Ne bakarsın koca, koca? Yutmadın mı sen babalık?

Yutar(!) derler her daima, küçükleri büyük semek(!)

Her gün göçer yüz binler, bizim davet ne zaman?
Kimse bir şey söylemez, demez sevkin; “şu zaman! ”
Demek meçhul terhisat, sürpriz yapar Azrail
Her an hazır olmalı, can vermeye o zaman!

Hiç ummadık insanlar, beşer, onar göçüyor!

Şanslıyım(!) sanma,
Çok malın olsa!
Adını anma!
Paraysa, pulsa!

Lezzeti cüzi,

Önce gönle, gusül yaptır kevserle!
Doyur onu, en mübarek eserle!
Selim aklı, kabul eden bir serle,
Dört mevsimi, bahar olan bize gel!

Yaza gittin, yaz meyveyi bitirmiş,

Zemin sanma erliğe, malum olan her demi!
Meclis-i kâmilinde ara sen hep erdemi!

Ol feraset sahibi, kalp gözüyle gör demi!
Yoksa şayet basiret, tüm meclisler kör demi!

Toplumda pek çoğu, yaşar dengesiz,
Hakiki huzuru, bulamaz yazık!
En güzel modelle, kurun denge siz!
Olmanız gerekir, tabib-i hazık.

Kalıbı beslerken, atlar kalbini,

Batının batılı, bozdu nesili,
Önce delirtti, çıldırttı sonra!
Bilmez dedeyi, sormaz asılı,
Önce aldattı, terk etti sonra!

Reklâm edildi, medeni diye!

Sormuş biri deveye; ”boynun niye eğridir? ”
Demiş deve sorana; ”benim özüm doğrudur”

Olsa idi yamukluk, gövdem gibi özümde,
Boynum gibi yas yamuk olur idi sözümde!

Otursan da bir saysan, bir ömürde kaç gün var?
O, günlerin içini, doldurursun sen neyle?
Her saatte acaba, boşa geçen kaç an var?
Aleyhte mi, lehte mi? Şu anların gel söyle!

Az mı gelir bir hayat, emelleri yapmaya?

Bir zamanlar genç idim,
Eyvah bitti gençliğim!
Dipdiriydim, dinç idim,
Uçtu gitti dinçliğim!

Sandım onu lakita(!)