Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

O can sana emanet;
Yazık etme ona sen!
Veren zata iman et;
Kıyma sakın sana sen!

Esir olma nefsine!

Bir yolcuyum ben dostlar, gayet uzundur yolum!
İstesem’ de duramam, bağlıdır elim kolum.
Sevk-i mecburi vardır, karşı gelmek Na mümkün,
Hedeflenen mekâna, varınca biter yolum.

Ervah-ı âlem iken, şu ruhuma ilk mekân!

Nedir gökten bu yağan, de; haberin var mıdır?
Kar denilen şu nesne, zarar mıdır, kar mıdır?

Yağmasaydı şayet o, akmaz idi ırmaklar
Demek kar’ın yağması, bizler için büyük kar.

İyi düşün sen nefsim?
Bunca nimet ne için?
Aldatmasın kem hissim!
Nimetler şükür için!

Kimdir mün’im, de bana?

İnsan madem bi-şer’dir;
Yapar mutlak bir kusur.
Bazıları; pür şerdir;
Derler ona; pür kusur.

Nadan ise bir beşer;

Kimse mülkün halıkı?
Odur elbet maliki!
Sen temellük edersen?
Yapar narın saliki!

Üryan geldin dünyaya,

Keneler kürsüde, dem vurur haktan,
“Çağlar atlamak”,bu imiş demek.
Fareler şekvada, kediden faktan,
Girmiş sıraya, yılanla semek.

Yavsılar davacı, katırdan attan.

Herkes üç harfin, düşmüş peşine,
Kaç asırladır, onu irdeler.
Galiba beşerin, gelmiş işine,
O kelam uğruna, dağları deler!

Aşk işkten gelir, işkse sarılmak,

Mefluç eden imanı, şu dört müthiş illettir!
Olmaz ise tedavi, mümin için zillettir!

“Yeistir” birincisi, ümittir ona hasım,
Rahmetten ümit kesen, iblisle olur hısım.

Kavramlar karışmış, bilinmez düstur!
Yanlış makamdan, istenir destur!
Sathilik gabilik, dehşetli illet,
Bunlara düşenler, ilimsiz nastır!

Müminden mümine, tevazu gerek!