Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Kâinatı durmadan, etmek gerek temaşa!
Hiç yaptın mı şu işi, alıp aklı sen başa?

Dikkatle bak ey akil, gör âlemde rahmeti!
Çok mu böyle Rahim’e; bir teşekkür zahmeti?

Elli yıldır yürürüm, çeşit çeşit yollarda
Kâh caddede gezerim, kâh gezerim çok darda.
Bazen nefsin peşinden, bazen aklın yolundan,
Koştum yarım asırdır, kâh zararda kâh karda.

Mecbur etmiş yaratan, tüm kulları suluk’a,

Hep diyorsun gül ama
Sebep var mı gülmeye?
Takma diyorsun gama;
Var mı mecal gülmeye?

At diyorsun kahkaha

Bugün hicri yılbaşı,
Demen sakın duymadık!
Yine artırdık yaşı,
Dünkü halde kalmadık!

Biriydi muharremin,

Neyin olur ki Noel?
Kimin gelen yılbaşı?
Nobel verse de o el,
Kaldır ona sen kaşı!

“Evet” deme batı’ya!

On beş asır öncesi, bunalmıştı şu beşer
Etmiş idi istila, koca arz’ı türlü şer
Nursuz kalan zeminin, kararınca afakı;
Rahmet olan Resule; elbette ki, iş düşer!

Âmine ‘den doğumun, oldu ins’e bir bayram

O can sana emanet;
Yazık etme ona sen!
Veren zata iman et;
Kıyma sakın sana sen!

Esir olma nefsine!

Nedir gökten bu yağan, de; haberin var mıdır?
Kar denilen şu nesne, zarar mıdır, kar mıdır?

Yağmasaydı şayet o, akmaz idi ırmaklar
Demek kar’ın yağması, bizler için büyük kar.

Bir yolcuyum ben dostlar, gayet uzundur yolum!
İstesem’ de duramam, bağlıdır elim kolum.
Sevk-i mecburi vardır, karşı gelmek Na mümkün,
Hedeflenen mekâna, varınca biter yolum.

Ervah-ı âlem iken, şu ruhuma ilk mekân!

Ehl-i idrak bir zata, zül yaşamak bi-mana
Bir akilin yaşamı, olmalıdır zi-mana!

Manasızca yaşamak, söyler misin ne mana?
Mana bulmak isteyen; gelmek gerek imana!