Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

İmdat erenler, arzda yangın var!
Ahlaklar yanıyor, medet isterim
Cayır cayırdır, belde köy diyar
Sizlerden bir avuç niyaz isterim

Pariste başladı, sardı dünyayı

Mal, mülk, evlat ve ayal, fitne diyor hak kitap!
Ölene dek bu sınav, meçhul inse kaç etap?
Kâfir toptan helakte, Hutame ye yolcular,
Elbette ki mümine ve Müslime bu hitap.

Gururlanma emvalle, hepsi birer emanet!

Yadırgayıp çok şeyi, demeyin siz; ”bu nedir? ”
Bu ümmetçe beklenen; en dehşetli fitnedir!

Şu fitneden etmişler; istiaze tüm selef,
Değil hala farkında; bu belanın çok halef!

Gerçekleri yansıtmaz; her arzlının hülyası!
Haktan baid duranda; yanlış olur dualar!
Fikri bozuk olanın; necis olur rüyası!
Esir alır o kulu; nefsi haz ve bidalar!

Sırf mecaza yönelir; sahte maşuk edinir!

Şu ölümlü kara mı, canın kadar sevdiğin?
Bu küçücük ada mı, senin vatan dediğin?

Daha önce nerdeydin, niye çıktın oradan?
Ayni gerekçe ile çıkacaksın buradan!

Meşgul etmiş her daim, akl-ı insi üç sual!
Onu tatmin etmemiş, onca cevap ve meal.

Kimsin, nesin, necisin, nerden geldin buraya?
Kimdir seni gönderen, âlem denen saraya?

Tütün denir adına,
Hasım erkek kadına!
Sakın bakma tadına!
Dinle hazık hekimi!
İçme sakın zıkkımı!

Eksik olmaz hiç baştan,
Şu milletin belası!
Atsa birini baştan,
Gelir daha alası(!)

Seller gibi akıyor,

Hani gözün açıktı, ey enayi bu ne gaf?
Şu düştüğün duruma, düşmez asla gerçek saf!
Ahmaklığı bırak ta, tövbe ile dön Hakka;
Na-haklarda musırra; ne rahmet var ne de af!

Ne söylersen yüzüne; gıyabında onu de!
Hoş lisanla anlatıp; “işte böyle konu” de!
Arkasından nahoş söz; onun etin yemektir!
Yeme dostun leşini, helalinden taam ye!

Hüsn-ü zannı tercih et, su-i zanna yanaşma!