Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Semavi tokatlarla, sarsılıyor ülkeler!
Azgınlaşan halkları, hak durmadan silkeler!
İkaz eder yaratan, şirazeden çıkanı,
Belki kopar kıyamet, düzelmezse ilkeler!

Tarih eder tekerrür, alınmazsa bil ibret!

Ene kula bir tuzak, biz’li konuş, ben deme!
Ol benlikten hep uzak, siz’li konuş, sen deme!

Gururlanma sen, sen ol, olsan bile allame!
Hep nakıs bil kendini, asla kâmil belleme!

Takvadan mahrumun, nakıstır dini!
Elzemdir mümine, hep mehafetullah!
Uyarır Son nebi, insan ve cini,
“Hikmetin başıdır”der, “mehafetullah”

Kim korksa Allahtan, korkulmaz ondan,

Alır mü’min abdesti, okunmadan ezanlar!
Bunu bize emreder; elbette ki, din, iman!
Kulak tıkar inslerden, ezanıma kızanlar!
Şeytan olur korkudan, o, çağrıyla toz duman.

İlk gidenler ön safta, almalılar yerini,

İmdat erenler, arzda yangın var!
Ahlaklar yanıyor, medet isterim
Cayır cayırdır, belde köy diyar
Sizlerden bir avuç niyaz isterim

Pariste başladı, sardı dünyayı

Mal, mülk, evlat ve ayal, fitne diyor hak kitap!
Ölene dek bu sınav, meçhul inse kaç etap?
Kâfir toptan helakte, Hutame ye yolcular,
Elbette ki mümine ve Müslime bu hitap.

Gururlanma emvalle, hepsi birer emanet!

Yadırgayıp çok şeyi, demeyin siz; ”bu nedir? ”
Bu ümmetçe beklenen; en dehşetli fitnedir!

Şu fitneden etmişler; istiaze tüm selef,
Değil hala farkında; bu belanın çok halef!

Gerçekleri yansıtmaz; her arzlının hülyası!
Haktan baid duranda; yanlış olur dualar!
Fikri bozuk olanın; necis olur rüyası!
Esir alır o kulu; nefsi haz ve bidalar!

Sırf mecaza yönelir; sahte maşuk edinir!

Hani gözün açıktı, ey enayi bu ne gaf?
Şu düştüğün duruma, düşmez asla gerçek saf!
Ahmaklığı bırak ta, tövbe ile dön Hakka;
Na-haklarda musırra; ne rahmet var ne de af!

Ne söylersen yüzüne; gıyabında onu de!
Hoş lisanla anlatıp; “işte böyle konu” de!
Arkasından nahoş söz; onun etin yemektir!
Yeme dostun leşini, helalinden taam ye!

Hüsn-ü zannı tercih et, su-i zanna yanaşma!