Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Nerden geldin dünyamıza
Safa geldin sen ey bebek
Girdin her gün rüyamıza
Teşrif ettin sen gülerek

Dua ettik yıllar yılı

On belanın üçte biri,
Şu kemiksiz dilden gelir!
Ruhun kalbin bütün kiri,
Dille ayan beyan olur!

“Kavl-i leyyin”,olsa iyi,

Dilimde yar idin, başımda bela,
Sen yârler yârine, bir perde oldun.
Yıllar boyunca, oldum müptela,
Bir bakış uğruna, ben heder oldum.

Bazen bir gülüşle, çeldin gönlümü,

Yadırgayıp çok şeyi, demeyin siz; ”bu nedir? ”
Bu ümmetçe beklenen; en dehşetli fitnedir!

Şu fitneden etmişler; istiaze tüm selef,
Değil hala farkında; bu belanın çok halef!

İmdat erenler, arzda yangın var!
Ahlaklar yanıyor, medet isterim
Cayır cayırdır, belde köy diyar
Sizlerden bir avuç niyaz isterim

Pariste başladı, sardı dünyayı

Gerçekleri yansıtmaz; her arzlının hülyası!
Haktan baid duranda; yanlış olur dualar!
Fikri bozuk olanın; necis olur rüyası!
Esir alır o kulu; nefsi haz ve bidalar!

Sırf mecaza yönelir; sahte maşuk edinir!

Mal, mülk, evlat ve ayal, fitne diyor hak kitap!
Ölene dek bu sınav, meçhul inse kaç etap?
Kâfir toptan helakte, Hutame ye yolcular,
Elbette ki mümine ve Müslime bu hitap.

Gururlanma emvalle, hepsi birer emanet!

Takvadan mahrumun, nakıstır dini!
Elzemdir mümine, hep mehafetullah!
Uyarır Son nebi, insan ve cini,
“Hikmetin başıdır”der, “mehafetullah”

Kim korksa Allahtan, korkulmaz ondan,

Alır mü’min abdesti, okunmadan ezanlar!
Bunu bize emreder; elbette ki, din, iman!
Kulak tıkar inslerden, ezanıma kızanlar!
Şeytan olur korkudan, o, çağrıyla toz duman.

İlk gidenler ön safta, almalılar yerini,

Ene kula bir tuzak, biz’li konuş, ben deme!
Ol benlikten hep uzak, siz’li konuş, sen deme!

Gururlanma sen, sen ol, olsan bile allame!
Hep nakıs bil kendini, asla kâmil belleme!