Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Dilimde yar idin, başımda bela,
Sen yârler yârine, bir perde oldun.
Yıllar boyunca, oldum müptela,
Bir bakış uğruna, ben heder oldum.

Bazen bir gülüşle, çeldin gönlümü,

On belanın üçte biri,
Şu kemiksiz dilden gelir!
Ruhun kalbin bütün kiri,
Dille ayan beyan olur!

“Kavl-i leyyin”,olsa iyi,

İmdat erenler, arzda yangın var!
Ahlaklar yanıyor, medet isterim
Cayır cayırdır, belde köy diyar
Sizlerden bir avuç niyaz isterim

Pariste başladı, sardı dünyayı

Mal, mülk, evlat ve ayal, fitne diyor hak kitap!
Ölene dek bu sınav, meçhul inse kaç etap?
Kâfir toptan helakte, Hutame ye yolcular,
Elbette ki mümine ve Müslime bu hitap.

Gururlanma emvalle, hepsi birer emanet!

Yadırgayıp çok şeyi, demeyin siz; ”bu nedir? ”
Bu ümmetçe beklenen; en dehşetli fitnedir!

Şu fitneden etmişler; istiaze tüm selef,
Değil hala farkında; bu belanın çok halef!

Gerçekleri yansıtmaz; her arzlının hülyası!
Haktan baid duranda; yanlış olur dualar!
Fikri bozuk olanın; necis olur rüyası!
Esir alır o kulu; nefsi haz ve bidalar!

Sırf mecaza yönelir; sahte maşuk edinir!

“Mey’mi” idi, neydi adın?
Ey şeytanın necaseti!
Sonsuza dek kaçsın tadın,
Tevlit ettin, denaet’i!

Değişirsin daim kılık,

Ayni oyun sahnede, uyan şanlı milletim!
Irkçılarla halkçılar(!) indi yine meydana!
Bilmiyor üç beş nadan, ben cumhurum milletim!
Elli yıldır doymuyor, vampirler kine kana!

Hedefleri bizmişiz, yani millet ve cumhur!

Semavi tokatlarla, sarsılıyor ülkeler!
Azgınlaşan halkları, hak durmadan silkeler!
İkaz eder yaratan, şirazeden çıkanı,
Belki kopar kıyamet, düzelmezse ilkeler!

Tarih eder tekerrür, alınmazsa bil ibret!

HÜVEALLAH (HU ALLAH)

Fikren seyyah ol, gez âlemleri
Tesadüf izini, görmezsin billâh
İlimler derine, indirsin seni
Zahirde batında, mühür; hüveallah