Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Yahudi’den hediye(!) bil ırkçılık illeti!
Bin parçaya bölüyor, şu illet bir milleti!
Ne uygundur Hak dine, ne muvafık mantığa,
Böyle zırva bir fikir; tevlit eder zilleti.

Olduk Âdem, Havva’dan, onlar insin atası!

“Mey’mi” idi, neydi adın?
Ey şeytanın necaseti!
Sonsuza dek kaçsın tadın,
Tevlit ettin, denaet’i!

Değişirsin daim kılık,

HÜVEALLAH (HU ALLAH)

Fikren seyyah ol, gez âlemleri
Tesadüf izini, görmezsin billâh
İlimler derine, indirsin seni
Zahirde batında, mühür; hüveallah

Ayni oyun sahnede, uyan şanlı milletim!
Irkçılarla halkçılar(!) indi yine meydana!
Bilmiyor üç beş nadan, ben cumhurum milletim!
Elli yıldır doymuyor, vampirler kine kana!

Hedefleri bizmişiz, yani millet ve cumhur!

Semavi tokatlarla, sarsılıyor ülkeler!
Azgınlaşan halkları, hak durmadan silkeler!
İkaz eder yaratan, şirazeden çıkanı,
Belki kopar kıyamet, düzelmezse ilkeler!

Tarih eder tekerrür, alınmazsa bil ibret!

Ene kula bir tuzak, biz’li konuş, ben deme!
Ol benlikten hep uzak, siz’li konuş, sen deme!

Gururlanma sen, sen ol, olsan bile allame!
Hep nakıs bil kendini, asla kâmil belleme!

Takvadan mahrumun, nakıstır dini!
Elzemdir mümine, hep mehafetullah!
Uyarır Son nebi, insan ve cini,
“Hikmetin başıdır”der, “mehafetullah”

Kim korksa Allahtan, korkulmaz ondan,

Alır mü’min abdesti, okunmadan ezanlar!
Bunu bize emreder; elbette ki, din, iman!
Kulak tıkar inslerden, ezanıma kızanlar!
Şeytan olur korkudan, o, çağrıyla toz duman.

İlk gidenler ön safta, almalılar yerini,

İmdat erenler, arzda yangın var!
Ahlaklar yanıyor, medet isterim
Cayır cayırdır, belde köy diyar
Sizlerden bir avuç niyaz isterim

Pariste başladı, sardı dünyayı

Mal, mülk, evlat ve ayal, fitne diyor hak kitap!
Ölene dek bu sınav, meçhul inse kaç etap?
Kâfir toptan helakte, Hutame ye yolcular,
Elbette ki mümine ve Müslime bu hitap.

Gururlanma emvalle, hepsi birer emanet!