Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Şu beşer çıktı yoldan; kör şeytana aldanıp!
Tüm bağlardan sıyrılıp; avarece yaşıyor.
Unuttu halikını; nefsini malik sanıp!
Bin bir türlü gaf ile vartalara düşüyor!

Gaflet öyle kalınki; ne şükür var ne taat;

Her nebi mürşittir, cahil beşer’e!
Engeldir devrinde, her türlü şerre.
Medar-ı iftihar, bahre ve berre!
Halık’a en makbul, bir kul peygamber!

Hepsinde esmadan, farklı tecelli!

Hak söyleyen kişiye, sen zemini ihzar et!
Nahak ise denen söz, ya tashih ya ihtar et!

Haktan başka kimseye, etme asla müdara!
Yoksa mahşer gününde, eder seni madara!

deniyyetin çok sürprizi,
Sağlı sollu vurur şamar,
necislikler dizi dizi,
Her pisliği bizde sınar!

Soktu önce dansla bale,

Bak gafilin yâdına(!)
Gül veriyor kadına(!)
Koskoca bir seneden;
Tek gün düşmüş adına(!)

Zaman ahir zamandır; akl’a ziyan çok işler!
Müşevvikler insanı; teşvik eder zarar’a!
Kahir haram meftunu; sakaradır gidişler!
Sarhoş olmuş şuurlar; ermez akıl yarar’a.

Uhra elmas, dünya cam. Bunu bilen pek azdır!

Nedir şu an meşgalen,aktiviten hayırmı?
Abes ise iştigal, bilki azim cinayet,
Aran nasıl kullukla,yoksa cevap; 'hayır' mı?
Bilki bunun manası; ayan, beyan hiyanet

Tam gayretin dünyalık, madde için çabalar

Pazarda çarşıda, tonla satılır!
Mebzuldür epeyce, aşk ve muhabbet.
Elde kalanlar, çöpe atılır,
Satanlar çok cömert, alan muhannet!

Mecazi sürüler, saymakla bitmez,

Uyma sakın nefsine, kıyma kula kıy ete!
Alet olup hissine; salma dili gıybet’e!
Gıybet azim cinayet; etme ona teşebbüs;
Kıyacaksan birine, kıyma bana kıy bet’e!

Sözde ibret ararsan, daim ara hikmeti,
Kim ondan cüda ise, bilmez nimet, nikmeti!

Kayıp malındır hikmet, ara onu her yerde!
Koy cebine bulunca, merhem olur bir derde!