Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Keneler kürsüde, dem vurur haktan,
“Çağlar atlamak”,bu imiş demek.
Fareler şekvada, kediden faktan,
Girmiş sıraya, yılanla semek.

Yavsılar davacı, katırdan attan.

Herkes üç harfin, düşmüş peşine,
Kaç asırladır, onu irdeler.
Galiba beşerin, gelmiş işine,
O kelam uğruna, dağları deler!

Aşk işkten gelir, işkse sarılmak,

Bin bir türlü, hastamız var
Tıklım tıklım, doldu hane
Kimi yatar, kimi kalkar
Oldu dünya, bir hastane

İbret için görmek gerek

Nefsim boşa endişen, o kulunu unutmaz!
O hafiz-i hakimdir, seni nisyana atmaz!
Ittılaı sonsuzdur, ilim’de; alel ıtlak,
Gösterirsen inkıyat, seni şeytana satmaz!

Hiç yok iken var etti, şu âleme gönderdi!

Tamam, oldu mu görev? Söyle sence ey hacı!
Görevin kâmil olmak, kemale erdinmiki?
Çok hacının etvarı, ne yazık ki çok acı?
Eksiği itmam için, kemal ne sordunmuki?

Hac İslam’ın bir şartı, mükellef gani olan

Feryat, figan ağlama,
Gözyaşını sil bebek!
Erken kara bağlama,
Derdin yokken gül bebek!

Çünkü yoktur vebalin,

Endişeye mahal yok, dizgin hakta efendim!
Zahir tersi Olsada, malik mülke hâkimdir!
Gördüm binler numune, şu hayatta ben kendim!
O kadir-i mutlaktır, hem rahim hem hakimdir!

Her devirde hal böyle, imtihanın gereği,

Ne sırları muhtevi, gözün nuru şu namaz!
Bir tekini bilseydi; terk etmezdi bi-namaz.
Aziz kılar abidi; ihlâs ile kılarsa!
Miraçlara merdiven, kullar için her namaz.

Ne kadar da hür olsa; Abdullah’tır, kul sonda!

Dünyanın gerçekten kalmamış tadı!
Sonunda vefada, sürgüne gitti.
Sevginin sevdanın, sırf kalmış adı!
Vefayla beraber, aşklarda bitti!

İlahi muhabbet, milyonda birdir,

Bizim seyyah, düştü yine yollara!
Vakıf oldu, nice garip hallere.
Dere, tepe düz gitmedi yoluna,
Kulak verdi, binler çeşit dillere.

Yoldan geçen bir ineğe takıldı!