Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Uyma sakın nefsine, kıyma kula kıy ete!
Alet olup hissine; salma dili gıybet’e!
Gıybet azim cinayet; etme ona teşebbüs;
Kıyacaksan birine, kıyma bana kıy bet’e!

“Hikmet müminin, kaybolmuş malı! ”
“Müştak olanlar, onu bulmalı”!
Her mümin mutlaka, mirat olmalı!
Aynadır esmaya, müstait mümin!

hüdabin olanlar, bulur felahı!

Mah’a müştak olanlar
Bulmalılar bir hilal
Hilal nedir bilmeyen
Bir gün bulur izmihlal

Hak resulün eliyle

Sırf çalsaydın malımı, belki ederdim helal
Sen ki çaldın imanı, çok vahimdir bil bu hal!
Malsız, mülksüz yaşanır, itikatsız yaşanmaz!
Bu fıtrata aykırı, selim akla çok muhal.

Dost tavrıyla yaklaşıp, kast eyledin dinime!

Kainata zer etmiş, hikmetleri o, Hakim
Vazifeli bulmaya, şu arzda ki her mukim!
Atalete yatarak; ”neme lazım” diyorsan,
Senden başka şu işe, olabilir elyak kim?

İnse vermiş yaratan, en mükemmel akıl’ı!

Doğru desem; çoklar küsüp darılır
Eğri desem; Hak hatırı kırılır
Lakaytlara bir gün hesap sorulur
Hesaplara maruz etme Allah’ım!

Halk ister ki; haklı kılam ben onu

Yaşlı olur genç olanlar!
Kırk’a baliğ olunca yaş.
Yoktur daim genç kalanlar,
Bitki hayvan, insan ve taş!

İhtiyarlık haktan yasa!

Sözde ibret ararsan, daim ara hikmeti,
Kim ondan cüda ise, bilmez nimet, nikmeti!

Kayıp malındır hikmet, ara onu her yerde!
Koy cebine bulunca, merhem olur bir derde!

Bir intisap şu iman; kulu Hakka bağlayan!
O bağ ile kul kulda; rasat eder nukuşu!
Kalbe kuvvet göze nur; ”amentüye” tam iman!
O nur ile değişir; insin arz’a bakışı!

Altı adet bağ ile kula gider özel hat!

Kur’an kesin etmiş yasak, kavmi ile övünmeyi!
Telin etmiş şanlı nebi, ırkı ile sevinmeyi!
“Kim överse atasından, haktan cüda şahısları,”
“Revaç bulmaz hak indinde, günah olur bütün sayi! ”

“Nar ehlidir” diyor kesin, yüce nebi izahında!