Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Canlar gafa düşerse, canan azar şımarır,
Haksız makam verilse, kendini matah sanır.
Canlar cehil mahkûmu, bilmez gerçek cananı,
Koşar serap peşinde, gölgelere aldanır!

Bir bakışla çarpılır, harama meyil eder,

Bak âlemde bir kusur, varmı söyle arkadaş?
Bir kereyle yetinme tekrar, tekrar bak kardaş!
Gözlerin döndü yorgun göremedin bir kusur,
Öyle ise saniye atıyorsun niye taş?

Habbe kadar aklını o beynine kim koydu?

Şu beşer çıktı yoldan; kör şeytana aldanıp!
Tüm bağlardan sıyrılıp; avarece yaşıyor.
Unuttu halikını; nefsini malik sanıp!
Bin bir türlü gaf ile vartalara düşüyor!

Gaflet öyle kalınki; ne şükür var ne taat;

Dünyanın gerçekten kalmamış tadı!
Sonunda vefada, sürgüne gitti.
Sevginin sevdanın, sırf kalmış adı!
Vefayla beraber, aşklarda bitti!

İlahi muhabbet, milyonda birdir,

Bizim seyyah, düştü yine yollara!
Vakıf oldu, nice garip hallere.
Dere, tepe düz gitmedi yoluna,
Kulak verdi, binler çeşit dillere.

Yoldan geçen bir ineğe takıldı!

Ey bi-çare gönülüm; tul-i emel taşıma!
Şu kısacık hayatta; fazla arzu ne ola?
Sensin sokan şunları, şu akılsız başıma!
Bu vartaya düşenin, sanma sonu hayrola!

Tul-i ömrün olsaydı; hak verirdim ben sana!

Çıktı sahte mürşitler arttı epey hatalar
Yok harita ellerde yanlış gider rotalar
Bilenler düşmüş gafa gelmez dile gerçekler
Korkarımki beşeri ateliğe atalar

Moda olmuş çılgınlık tozutuyor milletler

Sabırlı kul selamette, bedbin olan melanette!
Hak sabirle beraberdir, haksız olan denaette!

“VEL ASRI’da var beşaret, iman eden Salihlere!
Çok hasaret dünya ukba, tağutlara abidlere.

Halk içinde eminlik, şu dünyada ahde kar!
Artı birde uhra da; cennet gibi ücret var!
Sahtekârlık ne arzda, ne de orda muteber;
Ele geçen netice; gerçek değil, sahte kar!

Cihat ŞAHİN

Toz dumandır ortalık; geçilmiyor şairden(!)
Adı şair olanın, pek çoğunda yok şuur!
Dinden cüda nadanın; yok hissesi şuurdan,
Doğurur türlü yalan; adına denir şiir(!)

Şiir; arif işidir, arife ilim gerek!