Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Düştüm helal yoluna, çıktı iblis önüme
Dedi; ”bu yol yokuştur, varamazsın menzile”.
Dedim; “çekil yolumdan mani olma dinime! ”
“Katlanırım zahmete, yoktur arzum tenzile! ”

Hoş resimler gösterdi, tebessümde hepisi,

Melik nebiden başka, kim biliyor bu dili?
Bilmediği dillere; ”kuşdili” der çok cahil!
Elfazına kuşların; koymuş hakim hoş dili!
Çözemezde “nahoş” der; hikmetten cüda gafil!

İnsan daim hasımdır; bilmediği şeylere!

Senden başka kapım yok
Ne olur kovma beni
Cirmim küçük, cürümüm çok
Rab tanıdım, ben seni

Ne yüz kaldı, ne astar

Mekân olmaz bu diyarlar faniye
Misafirler gider elbet yoluna
Çağrılınca kalmaz saat saniye
Yok, çaresi baksa sağ ve soluna

Gelir arz’a yapar alış verişi

Akort bozuk tellerde
Yok, irade ellerde
Mızrap yaban ellerde
Türküler yerer Türk’ü.

“Medet” derim ben tizden,

Eğip, bükme dilini!
Hatırla vebalini!
Düşünüp ahiret’i;
Islah eyle halini

Olma sakın geveze!

Ey dostluğa hasret kullar! Ondan gayrı dost mu var ki?
Şu dostluğa giden yollar, düz değil ki gide herkes
Ey akiller ve makuller! Siz gitseniz, kim kovar ki?
Öğrenip te has dostluğu; olsaydınız ona merkez!

Cihan dolu sahte dost var, tebessüme aldanmayın!

Düşündün mü ey edall, ne dalal’ın bedeli?
Ne kaybettin bir bilsen, şu pis yola gideli!
Kazandığın dünyalık, geçmez öte mezardan;
Hiç değer mi bu ücret, o sonuca be deli?

Din ne tabu ne dogma, haktan inen ayettir!
Ne irtica ne öcü, halk’a huzur demektir!
Din Rahmandan hediye; cin’e, ins’e, âleme!
O saadet, selamet, hoş nasihat demektir,

Ne felsefe ne görüş, son ilahi kelamdır!

Ey dünyadan sıkılanlar!
Senin gönlün, dostluk ister.
Sahte dosttan, yakınanlar,
Dost gerekse, ALLAH yeter!

O dost ise, her şey dosttur!