Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Geldi başa o günler,
Suç sayılır desen Hak!
Horlanırken Mü’minler;
Rağbet görür her na-hak!

Var ihbar-ı Nebevi;

En büyük nimet; hayattır derler!
Bence ondanda mühim; hidayet!
Bilemez kıymeti, gafletle serler!
Uğratsa dumura, beyni dalalet!

Akıllar hislere, edilse mahkûm!

Uzundur rıza yolu, hatve hatve gidilir,
Aşılırken hatve’ ler, çok kusurlar edilir.
Salik süluk ederken, düşer birçok vartaya,
Uzun çetin yollarda, seyri süluk edilir.

Ya cehridir ya hafi, tasavvufta zikirler,

Düştüm helal yoluna, çıktı iblis önüme
Dedi; ”bu yol yokuştur, varamazsın menzile”.
Dedim; “çekil yolumdan mani olma dinime! ”
“Katlanırım zahmete, yoktur arzum tenzile! ”

Hoş resimler gösterdi, tebessümde hepisi,

Hortlatırlar fitneyi, huzur bozan takımı!
Çağırırlar ülkeme, fitne fesat akımı.

Hiç durmadan kaşırlar, sivilce ve benleri,
Tırnakları mikroplu, riske atar canları.

Mazhar etmiş mevlamız, envaına nimetin!
Fazla senin demek ki, hak yanında kıymetin.
Eda eyle şükrünü, kopmadan kıyametin!
Cennet olmaz ödülü, şükür’e biganenin!

Zulümat-ı yokluktan, halk eylemiş yaratan!

İnsanoğlu çok cahil ve zalimdir üstelik!
Hem öğrenmez hikmeti; hemde ona şerh koyar!
Adamlığa meyletmez; vermez ilme metelik!
Gafı koymaz kendine; cümle âleme yayar!

Suyu bilir barajdan; bulutlara rest çeker(!)

Bir köy vardır şurada,
Adı epey namlı köy.
Binler parsel ve ada,
Halk dilinde; ”çamlı köy”.

Kâh tepede, kâh düzde,

Sazlarından, sehpa yapmış bir nadan,
Müminlerin inancını asıyor!
Mızrabını, balta yapmış bil adan,
Mazim ile bağlarımı kesiyor!

Saz telini, yağlı urgan zanneder,

Melik nebiden başka, kim biliyor bu dili?
Bilmediği dillere; ”kuşdili” der çok cahil!
Elfazına kuşların; koymuş hakim hoş dili!
Çözemezde “nahoş” der; hikmetten cüda gafil!

İnsan daim hasımdır; bilmediği şeylere!