İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İnsan duygularını hüzünlere boğan olaylara atılan çentiklerinde kutsiyeti vardır, ne de olsa yürekte kalan bir anıdır onlar da Hatice Hanım, duyarlı ve duygu dolu şiirinizi ve sizi yürekten kutlarım. Selam ve saygılarımla esen kalın.
ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR OKUDUM KALEMİNİZDEN CANI GÖNÜLDEN KUTLUYORUM
ve gene çocukluğumdan hatırlarım
böyle poyrazlı bir günde yanmıştı
adliye yokuşunuar, n başındaki hapishane
ne heyecandı ama güneş düşmüştü sanki
gece karanlığının üstüne
-----Hatice hanım bu ayazın üşüt mediği çiçek mi var , iyiki bahar ve baharın nişanesi cemre düşmüş , şiir harikaydı sizi ve çalışmanızı kutluyorum . saygılar sunuyorum .
duygu deryası yüreğinizden akan duygular sel olmuş çağlamış candan kutluyorum kaleminiz susmasın
Bir hüzün hikâyesine giriş şiiri yapılır bu. Bazı akşamlar, hele de yalnız akşamlar ruhunu bile silen bir hüzün sisi kaplar insanın her yanını. Hiçlik basar. Sevmediğim bir duygu ama gerçek. tutunacak bir umut ve bir hayal bulamazsa insan görünmezlik içine çöker de çöker....
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta