Dost bilmişim de ben seni,
Meğer dostluğun yalanmış,
Nasıl kandırmışım beni,
Meğer sevdiğin yalanmış.
O yüzüme gülüşlerin,
Ne bağlar kurur gönlünde
Bahar ömrün talan olur
Devran döner de dünya da
Yaşadığın yalan olur
Zenginim diye övünme
Bu kalabalık şehirde
Yalnızlıklar çoğalıyor
Bir gurbet ki yüreklerde
İçimizde dolaşıyor
Bu ne tuhaf bir bilmece
Sen bıraktın beni hasret narına,
Yandım desem bana yanacak mısın.
Gittin de bakmadın dönüp arkana,
Bir gün sorup beni anacak mısın.
Mekan eylemişsin gurbet elini,
Ne haldeyim sen hiç sorma halimi,
Dert çekmedin çekeni ne bilesin.
Anlamazsın şu sevdalı gönlümü,
Sevmedin ki sevdayı ne bilesin.
Dertli bilir dert çekenin derdini,
Dostlar yarimden ayrıldım.
Değmeyin yanarım şimdi.
Yoldaş'tık ,dosttuk dünyada .
Ya onsuz neylerim şimdi.
Aman dostlarım etmeyin.
Aman bu yıl nazlı yarden ayrıldım,
Tutuştu yüreğim yanar'mı yanar.
Sanki bu tenimden çıkan canımdı,
Yaralıdır sinem kanar'mı kanar.
Ayrılık değil bu tufan el aman,
Dostlar ben bir cana, kıyamam ama,
Zulüm bitecekse,öleyim gitsin,
Bir pireyi dahi yakamam ama,
Yangın sönecekse,yanayım gitsin,
Canlar birbirini,kıran kırana,
Gönül yarden gayrı kime yanarsın.
Kara bir sevdaya yanma gel yanma.
Beni mecnun eder çöle salarsın.
Bir sevda bilmeze kanma gel kanma.
Gönül bahar seli gibi coşarsın.
Kal desende senden gidiyorum yar.
Kal diyen dilinden yaralanırım.
İçimdeki yeşil bağı kuruttun.
Gül veren elinden yaralanırım.
Bir kere kırmışsın gönül sazımı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!