Dertleri söyler de tabip,
Beraber dermanı söyle,
Acıyı biliyor garip,
Yarayı saranı söyle,
Kanı durduran ı söyle.
Anamızdan üryan doğduk dünyaya,
Emanet bir hırka giysek mi dersin.
Zapt'etmişler şu dünyanın mülkünü,
Mülkün kalesini yıksak mı dersin.
Kendinle zorun ne ey insan oğlu,
Beni kimin ahı tuttu,
Bela düşmüyor yakamdan.
Yüzüm gülmeyi unuttu,
Dertler gitmiyor kapımdan.
Şu çektiğim cevri cefa,
Dünyada kalıyor dünyanın malı,
Şu dünya malını dert etme ey can.
İnsan yaşamaya bir defa gelir,
Onuda sen sana zehretme ey can .
Yanmaz ki ateşten su niye korksun,
Seni incitecek ne dedim sana,
Beni cehennemi korlara saldın.
Bir söz hakkı bile, vermeden bana,
Beni şu dermansız dertlere saldın.
Aşk denen belaya sardın başımı,
Gül eğlen,güzel dünyada,
Efkarlanma gül ey gönül,
Üzülmenin yok faydası,
Gel ağlama gül ey gönül.
Bak aşıyor gün akşamdır,
Çekmeyene kara sevda,
Dile kolay,dile kolay.
Derdi bilmeyene çare,
Dile kolay ,dile kolay.
Derindir gönül yarası
Yar şikayetim çok sana
Demeye dilim varmıyor
Neler, neler ettin bana
Siteme dilim varmıyor
Ruhumda açtığın yara
O bela,şer gözlerini,
Süze,süze bakan güzel,
Ak sinende yayla beni,
İflahımı kesen güzel.
Ağzında dilleri şeker,
Umut iyi de kardeşim,
Umutları kararttılar
Yüreklerde ne bir sevgi
Ne din iman bıraktılar.
Yoksulları kandırdılar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!