Gülden ,güle konar kalkar gezersin,
Gül bülbülün zarı divane gönül.
Her türlü çiçekten bal mı ararsın,
Bal arının karı divane gönül.
Bu bahar erisin dağların karı,
Doğdum doyamadım,doğduğum yerde,
Kalkıp'da göçer'im, ben diyar,diyar,
Neler gelip geçti,bu garip serde,
Sürgünüm,göçer'im ben diyar,diyar.
Dost aradım çölde su arar gibi,
Ağıtlar,türküler yaktım,
Gönül narım söner diye.
Tas,tas ağılardan içtim,
Acılarım diner diye.
Viran olmuş gönül bağım,
Madem ki,değirmen taşını gördün,
O taşı döndüren suları da gör,
Sofrana konulan ekmeği gördün,
Unu ekmek yapan,elleri de gör.
Her ekimin var bir, hasat zamanı,
Şu yurdumun deniz gibi nimeti,
Üç deniz içinde ben açlar gördüm,
İnsanları balık tutsa doyardı,
Bir dilim ekmeğe muhtaçlar gördüm.
Güçlünün elinde devlet sopası,
Canlar aydınlık bir dünya güzelde,
Körlerin güneşi göreceği yok.
İnsanlık kervanı,kalmış bir çölde,
Yolun bir vahaya varacağı yok.
Dünya zalimlerin cennet mekanı,
Aynada kendimi tanımaz'idim,
Senin ay yüzünü görmezden evvel.
Güzeli ,çirkinden ayırmaz'idim,
Bu sevdan özüme düşmezden evvel.
Sevdan uyandırdı aymaz gönlümü,
Baykuş viraneden, başka ne gördün,
Dört yanında bağlar, olsa görmezsin,
Ey gafil Dünyada,sen hep gam yedin,
Nimet gani sofra kurup yemezsin.
Aşk ile yaşamak,ölmek bir hoştur,
Kalk gidelim deli gönül eğlenme.
Bu ellerden bana'da yol görünür
Barınamam doğduğum şu diyarda.
Kendi yurdum bana da el görünür.
Gayrı soldu şu bağımın gülleri.
Yarim güzel gözlerine
Göz bakmaya doymaz doymaz
Sarılsam ince beline
Kol sarmaya doymaz doymaz
Destan yazan kaşlar kalem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!