Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Kaybedecek neyim var ki dünyada
Ağartacak kapkara bir bahtım var
Ey yoldaşım bir mekan ki gönlümde
Dostsuz kalır diye büyük korkum var

Oklarını felek üstüme salsın

Çok aldandım nice varlık dostuna.
Varlık bitti yoksul başıma kaldım.
Yardım ettim suçlu çıktım üstüne.
Dostluk bitti yalnız başıma kaldım.

Ne şap oldun dünya,ne şeker oldun.

Sende ,bende çıplak geldik dünyaya
Varlık sana düşmüş,yokluk hep bana
Benim isyanım var böyle nizama
Bolluk sana düşmüş darlık hep bana

Kulu oldun malın,mülkün ,paranın

Mal mülk sahibinin,sen sonuna bak,
Dünyayı cebinde, götüren var'mı?
Kazandım diyenin, son karına bak,
Dünyanın işini bitiren var'mı?

Kendine dert etme, dünya mülkünü,

Var olmaya tutundum,
Yaşamaya tutundum,
Çıplak günün alnında,
Gölgelere tutundum.

Çalışıp! ta didindim,

Düne ait ezberlerim bozuldu,
Putlarıma tapınmaktan vazgeçtim.
Kim geldiyse iktidara yoz oldu,
Ben iktidar kavgasından vazgeçtim.

Yoksul halkın savaşlardan karı ne,

Verin sevdamı dağlara,
Narına dağlar dayanmaz.
Yanan narı söndürmeye,
O dağlarda kar bulunmaz.

Yel üfürdü sel götürdü,

Dünyada kahpelik yiğide zulüm.
Üç beş kişi kaldı mertliği güzel.
Yürekte iyilik kovulmuş gülüm.
Üç beş kişi kaldı benliği güzel.

Dilimizde yiten canın ağıdı.

Hançer bakışın sineme
Vur ki öleyim,öleyim
Koma hasretin narına
Yak ki öleyim öleyim

Ağılar dökme dilinden

Ben silahımla vuruldum,
Kaldım kan revan içinde,
Duvarını kendim ördüm,
Mahkumum zindan içinde.

Zamane amanı bilmez,