Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Celal Işık

Öz kardeşin olsa dostundur sanma.
İnsan has dostunu kendi yaratır.
El durup dururken olmaz düşmanın.
İnsan düşmanını kendi yaratır.

Kimseler kimseye köle doğmaz'ki,

Devamını Oku
Celal Işık

Unutulmuş kadim kitaplar gibi,
Başı sonu meçhul,benim hikayem.
Zamansız, mekansız bir sevda gibi,
Anlat,anlat bitmez. benim hikayem.
Uzun hikayem,insan hikayem.

Devamını Oku
Celal Işık

İnsanız noksanımız'la
Hata da ısrar bilmeyiz
Danışırız aklımızla
Gerçekte inkar bilmeyiz

Fazla eksik neyse biz de

Devamını Oku
Celal Işık

Hangi canlı doğasına,
Zarar verdi insan kadar.
Hangi hayvan yeryüzünü,
Talan etti insan kadar.

Hangi hayvan silah yaptı,

Devamını Oku
Celal Işık

Canlar hal değil bu hal,
İnsanlara ne oldu
Oğlun kızın sana el,
İnsanlara ne oldu..

Kuşlara derim derdim

Devamını Oku
Celal Işık

Ey canlar yağmursuz orman
Kuşlar ağaçsız yaşar mı
Bir hasta bulmadan derman
Arı çiçeksiz yaşar mı

Gülleri solmuş bir bağ da

Devamını Oku
Celal Işık

Kesildi rüzgarım savrulmaz harman,
Bu sene umudum yel dedir, yelde,
Çare bildiklerim olmadı derman,
Sınık elim çare sendedir sende
Ey halkım kaderin kendi elinde

Devamını Oku
Celal Işık

İşte ömrün akşamıdır
Sayılı gün geldi geçti
Dostlar gitme zamanıdır
Gayrı vakit geldi geçti

Bende şu dünyaya geldim

Devamını Oku
Celal Işık

İşte sana meydan aşık,
Gel yüreğin var mı aşka,
Aslı için Kerem yanmış,,
Yanacak san yan bu aşka.
Yarden şirin ne var başka.

Devamını Oku
Celal Işık

Bunca kıyametten,tufandan sonra,
İyi ki sen varsın, yoldaşsın bana,
Nar gönül şehrimi,yaktıktan sonra,
İyi ki sen varsın,yoldaşsın bana,
En kara günüm de,ışıksın bana.

Devamını Oku