Bu ne sonsuzluktur yüce yaradan,
Dipsiz kuyularda bırakma beni,
Esrar perdesini kaldır aradan,
Derin kaygılarda bırakma beni.
Canan aç gözümü seni göreyim,
Senden önce dert,gam nedir bilmezdim,
Yar beni çaresiz, derde bıraktın.
Kara zulüm'imiş senden çektiğim,
Yar sen merhameti nerde bıraktın.
Daha doymamış'tım senin sevdana,
Bir arada yaşıyoruz,
Sen beni düşman belleme,
Ana dilimle sözümü,
Demeye pişman eyleme.
Geçinip gidelim dostça,
Biraz Türk,biraz Kürt kalbim,
El bir,ben iki yanarım.
Revan olur yerde kanım,
Ben iki defa yanarım.
El bir,ben iki yanarım.
Kandım cüzdanımın çokça dostuna
Güvendiğim tek dağ halkımla kaldım
İnsaf ettim suçlu çıktım üstüne
Kendi vicdanımla aklımla kaldım
Zalimin devleti düşmanım oldu
Bir hal geldi başa kaldımda darda,
Bu müflis halimle, ben bana kaldım..
O yar saldı beni gitti bu derde,
Çaresiz ,dermansız, ben bana kaldım.
Vefasız ,sevgisiz zamana kaldım.
Dostun bildiklerin çekip giderler
Dert dolu dünyada bir başınayız
Mazlum bildiklerin zalim çıkarlar
Bu zalim dünyada bir başınayız
Acılar yaşarken bir başınayız
Alem sığdı da dünyaya,
Bir ben mi fazla gibiyim.
Dibi görünmez deryaya,
Sığmamış damla gibiyim.
Yedi iklim yedi kıta,
Kapıldım hayatın coşkun seline,
El atıp tutacak bir dalım'mı var,
İçim ısınmadı gurbet iline,
Sılaya dönecek halleri'mi var.
Acı vatan bildim bana gurbeti,
Bir diyardan,bir diyara,
Göçenler geri dönmüyor.
Garibi doğduğu yere,
Gurbetlik geri vermiyor.
Düşmüşler gurbet iline,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!