Dar günde halimi sormayan yarim
Seni yar bildiğim boşuna 'mıydı
Açtığı yarayı sarmayan zalim
Derdimi yandığım boşuna'mıydı
Nesine aldandım ben bu dünyanın
Özüdür insanın sözü,
Tutulmayan sözü boş ver.
Çok sözün azdır vefası,
Vefa'sızsa yari boş ver.
Sohbet var kış gibi biçer,
Bak şu güzel bebelere
Saf güzellik böyle bir şey
Tutturdukları bir oyun
Mutlu hayat böyle bir şey
Azade dertten kahırdan
Haramilerin düzeni
Böyle gelmiş böyle gitmez
Zaman attırır tozunu
Böyle gelmiş böyle gitmez
Geçecek bu kara günler
Ataşlar saldı içime
Sevda mı aman ha aman
Dağlar yıkıldı üstüme
Sevda mı aman ha aman
Bağrında gülün dikeni
Adamışım tüm ömrümü,
Bu bendeki nasıl sevda,
Sözüm geçmiyor gönlüme,
Bu bendeki nasıl sevda.
Açma yaram göz göz olur,
Sen gidersen bu dünya dan
Senden geriye ne kalır
Düşün bu yolun sonunda
Senden geriye ne kalır
Karun olsan bu cihanda
Aklım vazgeçti de senden
Peşinden koştu bu gönlüm
Yıllar oldu gittin benden
Yollara düştü bu gönlüm
Ayrıl derken aklın yolu
Ben gönlüme gönül demem
Dolu deyip boşa döner
Her bir kuşa bülbül demem
Gülden kalkıp leşe konar
Gönül rastgele birine
Geçip giden güne, yanma nafile,
Sen düne yanarken, bu gün geçiyor.
Bugün'ki hayatı, koyma yarına,
Sen yarın var derken, bu gün geçiyor.
Bir nefestir hayat,harcama boşa,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!