Can Elif Şiirleri - Şair Can Elif

Gülüşündeyim” dedin.
O an içimde bir gök yarıldı.

Sen,
Bulutsuz bir sabahın ilk mavisi,
Gecenin en sessiz yıldızı,

Bu rüzgar başka...
İliklerime kadar üşüyorum,
Kirpiklerinden yansıyan gün batımlarında ısınsam,
Kalbimin derinlerindeki koridorlarında i halinde yansısan
Bu rüzgar başka bu akşam başka..
Güneşin bulutun hüznünü dağıttığı en tatlı tebessüm gamzemde .

Korku göğsümde bir gölge,
ölüm nefesimin ardında bir kapı,
kalbim ritimsiz,
çatlayan buz parçalarının yankısı,

nefesim eksiliyor,

İki yol kıyısı değildik artık,
aynı galaksinin savrulmuş iki yıldızıydık;
ışığımız birbirine değmeden
karanlıkta dönen.

Sen dün geçip gittin,

Gidiyorum.
Önce içimdeki benden eksilerek.

Sevdasından kaçan bir yazgının
tozlu yollarında yürüyorum.
Cesur bir kız çocuğu değil artık,

Vurdum yollara, baba…
Ayaklarım değil, kalbim yürüdü sanki;
Her adımda biraz daha eksildim.
Baba yoldaşım geceler ve senin hasretin..

Geceler…

Cumhuriyet gibi sevdasına bağlıdır,
Vatan gibi ateşten gömlektir yazgında,
Hürriyet gibi tek sonsuz yıldız hissidir,
Sahi sevgilim bütün güzel nedenlerin başında sensen,
Memleket gibi cesur sevdanda vefan kadar saygına izdüşümüm var,
Bugünlerde kalbine izdüşümüne sükunetin olsun!

Demlenen kalbe
bir sek rakı.
Bir uzun çekim kahve.
Bir de sen.

Şehir uykusuz.

Sabahın zifirisinde yürüyorum ,
Ne aklım bende kalıyor
Ne de ruhumdaki nefesim !
Ben seni hissediyorum her şiir her anıyı seninle yaşıyorum,
Yaşadıkça kalbinin koridorlarında yaşıyorum yürüyorum yürüyorum özlemim katlanıyor,
Bütün dünyam sen bütün zamanlar sen

Çok özledim adamım,
özlemek değil bu —
adını her andığımda
içimde yer değiştiren bir mevsim.
bütün mevsimsel tutumlarda sen geldin.