Sevgilim
Yağmur dedim hüznümü göstermezdi
Tüm acılar dinerdi sesinle.
Gökyüzü dedim güneşin en güzel günışığı olduğu her anda vardın .
Gün batımında bile tekrar doğumun umudu var .
Kaybetmeden bulamazsın ,
varlığınla yokluğunda his kaybı yaşamak ,
Yaşama kafa tuttun mu,
Güçlü olup tevekküle kalbine dokundun mu,
Koşulsuz sevgi denir buna ,
Koşulsuz ise kanatlanır insan ,
Bu rüzgar başka...
İliklerime kadar üşüyorum,
Kirpiklerinden yansıyan gün batımlarında ısınsam,
Kalbimin derinlerindeki koridorlarında i halinde yansısan
Bu rüzgar başka bu akşam başka..
Güneşin bulutun hüznünü dağıttığı en tatlı tebessüm gamzemde .
Cennetinden mahrum oldum,
Cehenneminden esirgeme ,
Yandığım vakit korla köz arası,
Aşktan geçersin sevda olur ,
İlk aşk ne de olsa
Adım candır can parçasından sınandın mı ,
Gecenin koynunda özlem var !
Üçü beş geçe uykusuz odanın kapısında gözlerim,
Üçü beş geçe soğuktu koridor soğuktu,
Özlemin içimden geçtiği saatlerdi ,
Söyleyemediklerinle bakışlarında kalbime bak ki
Ben çok sevdim!
Cumhuriyet gibi sevdasına bağlıdır,
Vatan gibi ateşten gömlektir yazgında,
Hürriyet gibi tek sonsuz yıldız hissidir,
Sahi sevgilim bütün güzel nedenlerin başında sensen,
Memleket gibi cesur sevdanda vefan kadar saygına izdüşümüm var,
Bugünlerde kalbine izdüşümüne sükunetin olsun!
Sabahın zifirisinde yürüyorum ,
Ne aklım bende kalıyor
Ne de ruhumdaki nefesim !
Ben seni hissediyorum her şiir her anıyı seninle yaşıyorum,
Yaşadıkça kalbinin koridorlarında yaşıyorum yürüyorum yürüyorum özlemim katlanıyor,
Bütün dünyam sen bütün zamanlar sen
Elif Can’a
Kaleminin ucunda doğar sabah,
Bir mısra gibi süzülür umut,
Elif Can, adınla başlar cümle,
Sözünde ateş, yüreğinde bulut.
Gezdiğin yerlere uğrak versem ,
Karşılaşır mıyız ilk heyecan ne de olsa,
Çocuk yüreklin aklıyla kalbi arasında mekik dokudu,
Yürüdüğüm yolların bana kattığı özlemle yoldaşlık ettim ,Sevgilim dersem yoldaşlığını alma ,
Zamanın durduğu anlarda kaldım,
Zihnim ziyaniya ya yenik düştü sarhoşluğunda ,
Varlığıyla kalbim bir hissi ise
Varlığında evi ısıtamayanın gönlümde seyyahlığı var !
Bu gönül neden cennetinden mahrumdur ki!
Yokluğuyla tüm şehri üşütmesi miydi gönlümün garipliği,
Ben miyim garip gönlüm mü sevdasında garip sevgilim !
Özlemek mi garip olan ya da neydi benim parmak uçlarımda his kaybı hep üşümüşlüğüm bedenin yangını !
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!