Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Biliyorum;
Sırf elim elinde değil diye soğuk bu havalar,
Menekşemin boynu bükük
Ve kara bulaştırdı beyazına papatyalar.
Biliyorum;
Sırf kokunu esirgedin diye sert esecek artık rüzgarlar

Dünya belki de çocuk yüreğiyle kocaman sevenlerin hürmetine dönüyordur,bilemezsin...

Annemin şefkatli kollarıydın sen,
Babamın sıcacık ocağı.
Deniz feneri yalnızlığımın kalabalığıydın,
Başı dumanlı dağlarda biten kardelen.
Şimdi git gidebilirsen.
Bende herşey iken,

Kaç geceyi sensizlikle tavaf edip,
Kaç sabaha “Belki bugüne telafisi yetişir” umutlarıyla uyandım.
Kaç kez anasnı kaybetmiş kuzular gibi,
Yitirip yitirip de ortalıkta dolandım.
Yalnızlığıma kaç kez intihar süsü verilmiş elbiseler biçtin de,
Her defasında üzerime şıp diye oturtup, sardım.

Hafif bir perde sallantısıdır mevsim,
Yapraklar, narin dokunuşunu hatırlatırcasına dalından kopar.
Nazende bir rüzgar okşar tenimi,
Nefesin şah damarımda atar.
Coşar seni sevmelerim,
Ben yine seni özlerim.

Bugün iki kete denk geldim aynı türküye
“ Kör olasın Suzan Suzi” diyordu
Ben sana hiç beddua etmedim, biliyor musun
Yüreği yosun bağlamış birinden sevgi dilenmek de
Beddua etmek kadar beyhude

Akşam sabah eksiksen başucumda,
Yetinemiyorsam sustuklarımı yazmayla,
Yetişemiyorsan gülüşüme, hüznüme,
Gecenin seheri de, tan vakti de beyhude.

Benim kadar sevme sen, dayanamazsın.
Her sancılı gecede boğazına bir yumruk çöreklenir, nefes alamazsınız.
Hıçkırıkların duyulur iki ev öteden, başın dik sokağa çıkamazsın.
Öksüz kalan hayallerine babalık yapamazsın.
Benim kadar sevme sen, kaldıramazsın.

Beni vurduğun yerde bırakma,
Gün gelir vicdanınla kanlı bıçaklı olursun.
Ne zaman mayınlı bir gülüşe meyletsen,
Ahtım var, beni vurduğun yerden vurulursun.

İstediğin kadar ilkbahar esintisi doldur yüreğine,

Hadi gelin bu sabah bir değişiklik yapalım ve kirli arabalara değil de kirli yüreklere “beni yıka” yazalım.......