Can Avuntum Şiiri - Mehmet Alper 2

Evsiz, yurtsuzum; çünkü sensizim ve uykuya açım.
Dili olmayan zaman, pili bitmiş saatim, bilmem kaçım.
Vuslat hikaye, ben içimdekine hasretim.
Tekrarı olmayan hayatımda, sen tekraren terkim.

Adil bir anlaşma yapalım; sen gül, ben öleyim.
Görmesem de bırak ihtimalini seveyim.
Gidemiyorum, çakılı gemiler, gönül denizim sığım.
Adını verdim semaya; korkma, Allah’a sığın.

Çok kez tökezledim ama düşmedim, belki oldum şuursuz.
Denemedim mi sanıyorsun, zaafımken olamadım
kusursuz.
Bitmeyen şiirisin alemin, yüzün cümleler, herkes alıntısı.
Soğuyan kalbimin ılık mürekkebi, yanan evimin can
avuntusu.