Beni anlamıyor arkadaş,
Sevdiklerim, dostlarım, sevenlerim...
Hepsi başka bir sesin peşinde,
Ben kendi içimde yarım, eksiklerim.
Bir kadeh koymuşum önümüze,
Buğusu karışmış akşamın nemine.
Anlatmak kolay değil ki kardeş,
Kırılan bir hevesin derinliğine.
Sevmek diyorlar, kolay sanıyorlar,
Göz ucuyla bakıp geçiyorlar.
Oysa bir ömür sığar bazen,
Söylenmemiş tek bir cümleye, yar.
Dost dediklerin sırtını döner,
Gölgen uzayınca ilk onlar gider.
Sen ayakta durdukça alkışlarlar,
Düştüğünde kimse elini vermez er.
İçimde eski bir rüzgâr eser,
Hangi kapıyı çalsam kilitlenir.
Gülümsüyorum sanıyorlar dışarıdan,
İçeride kaç mevsim birden biter.
Bir kadeh daha doldur arkadaş,
Sözün bittiği yerde başlar telaş.
Ne kırgınlık var sesimde ne kin,
Yalnızca yorgun bir kalbin ağırlığı, taş.
Anlamazlar geceyi gündüz yaşayanı,
Kendi yarasını kendisi saranı.
Biz susarak büyüttük birçok şeyi,
Kimse görmedi içimizde kanayanı.
Kadeh tokuşturmak değil mesele,
Aynı suskunluğa düşmek mesele.
Beni anlamıyorlar, varsın anlamasınlar,
Sen dinledin ya, yetti bu geceye.
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 19:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!